Prawodawstwo weterynaryjne

Prawodawstwo weterynaryjne to ogół przepisów regulujących sprawy związane ze zdrowiem zwierząt, zdrowiem publicznym oraz wykonywaniem zadań weterynaryjnych. W rozumieniu ustawy „Inspekcja Weterynaryjna” obejmuje ono przede wszystkim przepisy Unii Europejskiej dotyczące tych obszarów, a także krajowe przepisy, które służą ich wdrożeniu albo wykonaniu.

Zakres tego pojęcia jest szeroki. Obejmuje w szczególności:

• regulacje dotyczące zdrowia zwierząt i zapobiegania zagrożeniom dla zdrowia publicznego w zakresie weterynarii,
• przepisy o kontrolach urzędowych wykonywanych w sprawach weterynaryjnych,
• zasady dotyczące produktów pochodzenia zwierzęcego,
• ochronę zdrowia zwierząt oraz zwalczanie ich chorób zakaźnych,
• przepisy dotyczące ochrony zwierząt.

Nie chodzi więc wyłącznie o przepisy odnoszące się do leczenia zwierząt. Prawodawstwo weterynaryjne obejmuje również wymagania dotyczące nadzoru, kontroli, bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego, ochrony zwierząt i działań podejmowanych w związku z chorobami zakaźnymi. Tworzą je zarówno regulacje unijne, jak i przepisy krajowe, które zapewniają ich stosowanie w praktyce.

W ustawie pojęcie to wyznacza zakres spraw objętych działaniem Inspekcji Weterynaryjnej. Pozwala określić, jakie regulacje powinny być uwzględniane przy wykonywaniu urzędowych kontroli, ochronie zdrowia zwierząt i ludzi oraz realizacji zadań związanych z bezpieczeństwem weterynaryjnym. Ma zatem znaczenie porządkujące: wskazuje, że działalność Inspekcji odnosi się do całego zespołu powiązanych przepisów, a nie tylko do pojedynczych regulacji krajowych. W praktyce pojęcie to służy do ustalenia podstawy prawnej działań organów weterynaryjnych oraz zakresu obowiązujących wymagań w obszarach wskazanych w definicji.