Prawo żywnościowe

Prawo żywnościowe to zbiór norm odnoszących się do żywności oraz bezpieczeństwa żywności, rozumiany zgodnie z odesłaniem do art. 3 pkt 1 rozporządzenia nr 178/2002. Ustawa „Bezpieczeństwo żywności i żywienia” nie przedstawia w tym miejscu odrębnego, pełnego opisu tego pojęcia, lecz przyjmuje znaczenie nadane mu w przywołanym przepisie unijnym. Oznacza to, że zakres terminu należy ustalać nie tylko na podstawie samej ustawy, ale również z uwzględnieniem regulacji, do której ustawa odsyła.

Najważniejsze elementy pojęcia:

• jest to pojęcie prawne, a nie określenie potoczne;
• obejmuje regulacje dotyczące obszaru żywności i jej bezpieczeństwa;
• jego treść wynika z art. 3 pkt 1 rozporządzenia nr 178/2002;
• w ustawie krajowej pełni funkcję odesłania do szerszego, unijnego rozumienia prawa żywnościowego.

Takie ujęcie ma znaczenie praktyczne, ponieważ pozwala jednolicie określić, jakiego rodzaju przepisy i wymagania mieszczą się w zakresie stosowania ustawy. Termin może być używany przy interpretacji obowiązków związanych z bezpieczeństwem żywności, a także przy ustalaniu, czy dana regulacja lub działanie pozostają w obszarze objętym przepisami żywnościowymi. Nie chodzi więc o jeden akt prawny, lecz o określoną dziedzinę regulacji, której znaczenie wyznacza wskazane odesłanie.

W konsekwencji prawidłowe rozumienie tego hasła wymaga odczytywania go łącznie z przepisem, do którego odsyła ustawa. Dzięki temu pojęcie zachowuje jednolite znaczenie w ramach przepisów dotyczących bezpieczeństwa żywności i żywienia, nawet gdy jest stosowane w różnych regulacjach lub w odniesieniu do różnych sytuacji objętych tą dziedziną.