Prawo wykonywania zawodu

„Prawo wykonywania zawodu” to ustawowe określenie uprawnienia związanego z wykonywaniem zawodu medycznego. W ustawie „Izby lekarskie” obejmuje ono dwa odrębne, choć podobnie ujęte uprawnienia: prawo wykonywania zawodu lekarza oraz prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty. Oznacza to, że nie chodzi o jedno wspólne uprawnienie dla wszystkich osób wykonujących zawody lekarskie, lecz o prawo przypisane do konkretnej profesji.

Najważniejsze elementy pojęcia:

• dotyczy zawodu lekarza albo zawodu lekarza dentysty;
• ma charakter formalnego uprawnienia do wykonywania danego zawodu;
• jest odrębne dla każdej z tych profesji.

Sama definicja nie określa warunków uzyskania prawa, sposobu jego potwierdzania ani przypadków, w których może ono zostać ograniczone lub utracone. Jej znaczenie polega przede wszystkim na wskazaniu, jakie uprawnienia są objęte wspólnym terminem używanym w przepisach o samorządzie lekarskim. Dzięki temu przepisy mogą posługiwać się jednym pojęciem, gdy odnoszą się zarówno do lekarzy, jak i do lekarzy dentystów, a gdy jest to konieczne, rozróżniać oba rodzaje prawa.

W praktyce prawo wykonywania zawodu stanowi formalny punkt odniesienia przy ocenie, czy dana osoba może wykonywać określone czynności zawodowe jako lekarz lub lekarz dentysta. Znaczenie tego pojęcia ujawnia się także w przepisach regulujących sytuacje szczególne, w tym wykonywanie zawodu przez osoby z zagranicy, czasowe wykonywanie zawodu oraz odpowiedzialność za udzielanie świadczeń bez wymaganego uprawnienia.

Termin ten występuje również w regulacjach dotyczących innych zawodów, między innymi pielęgniarki, położnej, rzecznika patentowego, tłumacza przysięgłego oraz rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. W każdym takim przypadku jego dokładne znaczenie wynika z przepisów odnoszących się do konkretnego zawodu, natomiast wspólną cechą pozostaje formalne uprawnienie do jego wykonywania.