Prawo przedsiębiorców

Prawo przedsiębiorców to ustawa określająca podstawowe zasady podejmowania, wykonywania i kończenia działalności gospodarczej w Polsce. Reguluje przede wszystkim relacje między przedsiębiorcami a organami administracji publicznej, a także wybrane prawa i obowiązki przedsiębiorców.

Przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna albo jednostka organizacyjna, której przepisy przyznają zdolność prawną, wykonująca działalność gospodarczą. Działalność gospodarcza ma charakter zorganizowany, zarobkowy, jest wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły. Ustawa przewiduje również przypadki, w których określona aktywność nie jest uznawana za działalność gospodarczą, w tym działalność wykonywaną na niewielką skalę, bez obowiązku jej rejestrowania, jeżeli spełnione są ustawowe warunki.

Do najważniejszych zasad należą wolność podejmowania, wykonywania i zakończenia działalności gospodarczej, domniemanie uczciwości przedsiębiorcy oraz zasada, zgodnie z którą przedsiębiorca może wykonywać wszystko, czego prawo wyraźnie nie zabrania. Organy publiczne powinny działać na podstawie i w granicach prawa, w sposób proporcjonalny, bezstronny i budzący zaufanie. Przepisy określają także wybrane formy podejmowania działalności, zasady wpisu do ewidencji, działalność regulowaną oraz niektóre ułatwienia dla początkujących przedsiębiorców.

Szczególne znaczenie ma rozdział dotyczący kontroli działalności gospodarczej. Określa on między innymi zasady wszczynania i prowadzenia kontroli, obowiązki organu kontrolnego, prawa przedsiębiorcy, ograniczenia czasu trwania kontroli oraz wymagania dotyczące dokumentowania jej przebiegu. Przepisy tego rozdziału są stosowane także w wielu innych ustawach, między innymi w regulacjach dotyczących prawa wodnego, ruchu drogowego, prawa budowlanego, ochrony konkurencji i konsumentów, podatków oraz działalności rolniczej. Dzięki temu Prawo przedsiębiorców pełni funkcję ogólnej regulacji działalności gospodarczej, uzupełniającej przepisy szczególne.