Kodeks spółek handlowych (ksh)

Art. 469 Kodeksu spółek handlowych (KSH) reguluje kwestie związane z uprawnieniami likwidatorów w zakresie prowadzenia spraw oraz reprezentowania spółki w trakcie jej likwidacji. Przepis ten jest kluczowy dla zrozumienia roli likwidatorów oraz ich odpowiedzialności wobec osób trzecich.

#### Zakres kompetencji likwidatorów

Zgodnie z art. 469 KSH, likwidatorzy mają prawo prowadzenia spraw oraz reprezentowania spółki w granicach swoich kompetencji określonych w art. 468 KSH. Art. 468 KSH precyzuje, że likwidatorzy są zobowiązani do zakończenia bieżących interesów spółki, ściągnięcia wierzytelności, wypełnienia zobowiązań oraz upłynnienia majątku spółki. Oznacza to, że likwidatorzy mają szerokie uprawnienia, ale ich działania muszą być ściśle związane z procesem likwidacji spółki.

#### Reprezentacja spółki wobec osób trzecich

Art. 469 KSH wprowadza domniemanie, że czynności podjęte przez likwidatorów wobec osób trzecich działających w dobrej wierze są czynnościami likwidacyjnymi. To domniemanie ma na celu ochronę osób trzecich, które mogą nie być w pełni świadome wewnętrznych ograniczeń kompetencji likwidatorów. W praktyce oznacza to, że jeśli osoba trzecia działa w dobrej wierze, to nie musi ona weryfikować, czy dana czynność jest rzeczywiście związana z procesem likwidacji spółki.

#### Dobra wiara osób trzecich

Dobra wiara osób trzecich jest kluczowym elementem tego przepisu. Działanie w dobrej wierze oznacza, że osoba trzecia nie ma wiedzy ani nie powinna mieć wiedzy o przekroczeniu kompetencji przez likwidatorów. Jeśli osoba trzecia działa w złej wierze, czyli jest świadoma, że likwidatorzy przekraczają swoje uprawnienia, to domniemanie czynności likwidacyjnych nie będzie miało zastosowania.

#### Znaczenie praktyczne

Art. 469 KSH ma istotne znaczenie praktyczne, ponieważ zapewnia pewność obrotu prawnego w trakcie likwidacji spółki. Osoby trzecie mogą polegać na działaniach likwidatorów, co ułatwia prowadzenie interesów z likwidowaną spółką. Jednocześnie przepis ten chroni interesy spółki, ponieważ likwidatorzy są zobowiązani do działania w granicach swoich kompetencji.

#### Podsumowanie

Art. 469 KSH stanowi ważny element regulacji dotyczących likwidacji spółek handlowych. Zapewnia on równowagę między ochroną interesów osób trzecich a koniecznością przestrzegania przez likwidatorów swoich kompetencji. Przepis ten podkreśla znaczenie dobrej wiary w relacjach z likwidowaną spółką, co jest kluczowe dla zachowania pewności obrotu prawnego.

Art. 28 Prawa łowieckiego reguluje kwestie związane z wydzierżawianiem obwodów łowieckich oraz przekazywaniem ich w zarząd na cele związane z hodowlą zwierzyny. Przepis ten wprowadza hierarchię podmiotów uprawnionych do dzierżawy oraz określa szczególne warunki, pod jakimi obwody łowieckie mogą być wyłączone z dzierżawy i przekazane na inne cele.

#### 1. Wydzierżawianie obwodów łowieckich

Zgodnie z ust. 1, obwody łowieckie są wydzierżawiane przede wszystkim kołom łowieckim Polskiego Związku Łowieckiego (PZŁ). Jest to podstawowa zasada, która podkreśla priorytet kół łowieckich w zarządzaniu obwodami łowieckimi. Jednakże, w przypadku braku zainteresowania ze strony kół łowieckich, obwody te mogą być wydzierżawiane bezpośrednio przez PZŁ, ale tylko do momentu, gdy koło łowieckie złoży ofertę dzierżawy.

#### 2. Wyłączenie obwodów łowieckich z wydzierżawiania

Ust. 2 wprowadza możliwość wyłączenia obwodów łowieckich z wydzierżawiania przez ministra właściwego do spraw środowiska, po zasięgnięciu opinii PZŁ. Decyzja taka może być podjęta w celu przekazania obwodów na czas nie krótszy niż 10 lat w zarząd na potrzeby ośrodków hodowli zwierzyny. Cele tych ośrodków są szeroko zdefiniowane i obejmują m.in.:

- Prowadzenie wzorcowego zagospodarowania łowisk,
- Wdrażanie nowych osiągnięć z zakresu łowiectwa,
- Prowadzenie badań naukowych,
- Odtwarzanie populacji zanikających gatunków zwierząt dziko żyjących,
- Hodowlę rodzimych gatunków zwierząt łownych w celu zasiedlania łowisk,
- Hodowlę zwierząt łownych szczególnie pożytecznych w biocenozach leśnych,
- Prowadzenie szkoleń z zakresu łowiectwa.

#### 3. Podmioty uprawnione do prowadzenia ośrodków hodowli zwierzyny

Ust. 3 określa, że ośrodki hodowli zwierzyny mogą być prowadzone za zgodą ministra właściwego do spraw środowiska przez różne podmioty, w tym:

- Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe,
- Polski Związek Łowiecki,
- Instytucje naukowo-dydaktyczne,
- Inne jednostki, które prowadziły takie ośrodki przed wejściem w życie ustawy.

Prawo do prowadzenia ośrodków hodowli zwierzyny jest niezbywalne, co oznacza, że nie może być przenoszone na inne podmioty.

#### 4. Rozporządzenie wykonawcze

Ust. 4 zobowiązuje ministra właściwego do spraw środowiska do wydania rozporządzenia, które określi szczegółowe zasady przekazywania w zarząd obwodów łowieckich wyłączonych z wydzierżawiania. Rozporządzenie to powinno uwzględniać tryb postępowania oraz jednostki, których zadania ustawowe dają gwarancję realizacji celów określonych w ust. 2.

### Podsumowanie

Art. 28 Prawa łowieckiego wprowadza kompleksowe regulacje dotyczące dzierżawy i zarządzania obwodami łowieckimi. Przepis ten podkreśla priorytet kół łowieckich w dzierżawie obwodów, ale jednocześnie umożliwia wyłączenie tych obwodów z dzierżawy na cele związane z hodowlą zwierzyny. Decyzje w tym zakresie są podejmowane przez ministra właściwego do spraw środowiska, co zapewnia nadzór państwowy nad realizacją celów związanych z ochroną i hodowlą zwierzyny.

Prawo prowadzenia

Prawo prowadzenia w przepisach

Kodeks spółek handlowych (ksh)4 przepisy

Prawo łowieckie1 przepis