Pracownik tymczasowy

Pracownik tymczasowy to osoba zatrudniona przez agencję pracy tymczasowej wyłącznie w celu wykonywania pracy tymczasowej na rzecz i pod kierownictwem pracodawcy użytkownika. Jest to szczególna forma zatrudnienia uregulowana w ustawie o zatrudnianiu pracowników tymczasowych, łącząca zatrudnienie przez agencję z faktycznym wykonywaniem pracy w innym podmiocie.

Praca tymczasowa może polegać w szczególności na wykonywaniu zadań o charakterze sezonowym, okresowym lub doraźnym, zastępowaniu nieobecnego pracownika albo realizacji zadań, których terminowe wykonanie przez pracowników zatrudnionych przez pracodawcę użytkownika nie byłoby możliwe. O tym, czy dana praca ma charakter tymczasowy, decydują jej cel, czas trwania i okoliczności wykonywania, a nie sama nazwa umowy.

W tym modelu występują trzy podmioty:

• agencja pracy tymczasowej jest formalnym pracodawcą, zawiera z pracownikiem umowę o pracę i co do zasady wypłaca wynagrodzenie oraz wykonuje obowiązki związane z zatrudnieniem,
• pracodawca użytkownik korzysta z pracy pracownika, wyznacza mu zadania, organizuje pracę, kieruje nią i sprawuje bieżący nadzór,
• pracownik tymczasowy wykonuje pracę w zakładzie lub na rzecz pracodawcy użytkownika, pozostając jednocześnie w stosunku pracy z agencją.

Do pracownika tymczasowego stosuje się ogólne przepisy prawa pracy, chyba że przepisy dotyczące pracy tymczasowej wprowadzają odmienne rozwiązania. Obejmują go między innymi zasady dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy, czasu pracy, wynagrodzenia oraz uprawnień pracowniczych, z uwzględnieniem szczególnego podziału obowiązków między agencję i pracodawcę użytkownika. Ustawa przewiduje także szczególne ograniczenia i wyłączenia, w tym dotyczące stosowania przepisów o rozwiązywaniu stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracowników. Termin ma znaczenie przede wszystkim dla ustalenia, kto odpowiada za poszczególne obowiązki wobec pracownika oraz jakie zasady zatrudnienia znajdują zastosowanie.