Przepis określa, za jakie zachowania pracownicy naukowi i badawczo-techniczni zatrudnieni w jednostkach naukowych Akademii ponoszą odpowiedzialność dyscyplinarną. Chodzi o dwa przypadki: rażące naruszenie obowiązków albo uchybienie godności pracownika nauki. Odpowiedzialność nie wynika więc z każdego naruszenia, lecz z naruszenia określonego jako rażące lub z zachowania, które godność tę narusza.

o Polskiej Akademii Nauk

Przepis wskazuje, jakie zasady stosować, gdy ustawa nie reguluje określonej kwestii w postępowaniu dyscyplinarnym wobec pracownika naukowego lub badawczo-technicznego. W takiej sytuacji należy sięgnąć do przepisów Kodeksu postępowania karnego. Nie stosuje się jednak art. 82 tego kodeksu. Oznacza to, że przepisy karne procesowe mają charakter uzupełniający: znajdują zastosowanie tylko w zakresie, którego nie obejmuje ustawa, i z wyraźnie wskazanym wyłączeniem.

Przepis porządkuje stanowiska dostępne w dwóch grupach zatrudnienia. Pracownik naukowy może zajmować stanowisko profesora, profesora instytutu albo asystenta. Wymieniona przy tej grupie funkcja adiunkta została oznaczona jako uchylona, więc nie jest obecnie wskazana jako dostępne stanowisko w tym zestawieniu. Pracownik badawczo-techniczny może być zatrudniony jako główny specjalista do spraw środowiskowej aparatury badawczej albo specjalista. Przepis nie opisuje wymagań dotyczących tych stanowisk.

Przepis przyznaje pracownikom naukowym i pracownikom badawczo-technicznym prawo do 36 dni urlopu wypoczynkowego w każdym roku kalendarzowym. Oznacza to, że wskazany wymiar odnosi się do całego roku i przysługuje osobom należącym do jednej z wymienionych grup pracowników. Regulacja określa liczbę dni urlopu, ale nie opisuje zasad jego udzielania ani wykorzystywania.

Pracownik badawczo-techniczny

Pracownik badawczo-techniczny w przepisach

o Polskiej Akademii Nauk4 przepisy