Praca tymczasowa

Praca tymczasowa to wykonywanie określonych zadań na rzecz pracodawcy użytkownika przez czas ograniczony do okresu wskazanego w ustawie. Pojęcie to opisuje przede wszystkim rodzaj i cel powierzonych zadań, a nie tylko krótki czas ich wykonywania. Definicja ustawowa wskazuje, że praca ma tymczasowy charakter wtedy, gdy zadania odpowiadają jednej z określonych przesłanek.

Może chodzić o zadania:

• sezonowe, czyli związane z określoną porą lub sezonem,
• okresowe, przewidziane na oznaczony, ograniczony czas,
• doraźne, wynikające z chwilowej lub nagłej potrzeby,
• takie, których nie da się terminowo wykonać przez pracowników stale zatrudnionych u pracodawcy użytkownika,
• należące do obowiązków pracownika, który jest nieobecny.

Istotne są więc dwa podstawowe elementy. Po pierwsze, praca jest wykonywana na rzecz konkretnego pracodawcy użytkownika. Po drugie, powierzone zadania muszą mieć charakter odpowiadający jednej z wymienionych sytuacji i być realizowane nie dłużej niż przez okres dopuszczony w ustawie. Nie wystarcza zatem samo określenie pracy jako krótkotrwałej. Znaczenie ma także przyczyna, dla której zadania są powierzane w tym szczególnym trybie.

W ustawie o zatrudnianiu pracowników tymczasowych definicja wyznacza zakres pojęcia „praca tymczasowa” i pomaga ustalić, kiedy dane zadania podlegają zasadom przewidzianym dla takiej pracy. W praktyce służy do odróżnienia czasowego uzupełnienia zasobów pracodawcy użytkownika od zwykłego, stałego wykonywania obowiązków przez jego pracowników. Obejmuje zarówno przewidywalne potrzeby, na przykład związane z sezonem lub okresem wzmożonych zadań, jak i sytuacje nagłe, zastępstwo nieobecnego pracownika albo konieczność terminowej realizacji pracy, której nie mogą wykonać osoby już zatrudnione u pracodawcy użytkownika. Terminy „pracodawca użytkownik” i „pracownik tymczasowy” opisują w tym kontekście role związane z wykonywaniem takich zadań.