Kodeks karny wykonawczy

Przepis wyróżnia trzy stopnie niepełnosprawności: znaczny, umiarkowany i lekki. Do znacznego stopnia zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, która jest niezdolna do pracy albo może pracować wyłącznie w warunkach pracy chronionej. Taka osoba potrzebuje także stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób, aby pełnić role społeczne, ponieważ nie jest zdolna do samodzielnej egzystencji. Umiarkowany stopień dotyczy osoby, która jest niezdolna do pracy albo może pracować tylko w warunkach pracy chronionej, lub potrzebuje czasowej albo częściowej pomocy innych osób w pełnieniu ról społecznych. Lekki stopień obejmuje natomiast osobę, której naruszona sprawność organizmu istotnie obniża zdolność do pracy w porównaniu z osobą o podobnych kwalifikacjach i pełnej sprawności psychicznej oraz fizycznej. Może też chodzić o ograniczenia w pełnieniu ról społecznych, które można kompensować przy użyciu przedmiotów ortopedycznych, środków pomocniczych lub środków technicznych. Niezdolność do samodzielnej egzystencji oznacza taki stopień naruszenia sprawności organizmu, który uniemożliwia zaspokajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych. W szczególności chodzi o samoobsługę, poruszanie się i komunikację. Zaliczenie do znacznego albo umiarkowanego stopnia nie wyklucza zatrudnienia u pracodawcy, który nie zapewnia warunków pracy chronionej, jeżeli pracodawca przystosuje stanowisko do potrzeb osoby niepełnosprawnej albo osoba ta wykonuje pracę zdalną. Spełnianie warunku dotyczącego przystosowania stanowiska kontroluje Państwowa Inspekcja Pracy.

Praca chroniona

Praca chroniona w przepisach

Kodeks karny wykonawczy1 przepis

o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych1 przepis