Poziom informowania

„Poziom informowania” to ustawowo określony próg stężenia substancji w powietrzu, który ma znaczenie dla oceny krótkotrwałego zagrożenia zdrowia. Zgodnie z ustawą „Prawo ochrony środowiska” chodzi o taką wartość zanieczyszczenia, po której przekroczeniu może pojawić się ryzyko szkodliwego oddziaływania na osoby należące do wrażliwych grup ludności. Nie jest to więc dowolny poziom stężenia ani ogólna miara jakości powietrza, lecz wartość powiązana z konkretnym rodzajem zagrożenia i sposobem narażenia.

Pojęcie obejmuje kilka istotnych elementów:

• dotyczy stężenia substancji obecnej w powietrzu,
• zakłada przekroczenie określonego poziomu,
• odnosi się do zagrożenia zdrowia wynikającego z krótkotrwałego narażenia,
• uwzględnia szczególną podatność wrażliwych grup ludności,
• wiąże przekroczenie progu z koniecznością przekazania natychmiastowej i właściwej informacji.

W praktyce poziom informowania wyznacza moment, w którym sama obserwacja stężenia zanieczyszczenia nabiera znaczenia komunikacyjnego. Po przekroczeniu tego poziomu potrzebne jest szybkie przekazanie rzetelnego komunikatu o występującym zagrożeniu. Informacja powinna odpowiadać sytuacji, być zrozumiała i przekazana bez zwłoki, ponieważ dotyczy skutków krótkotrwałego kontaktu z zanieczyszczonym powietrzem.

Znaczenie tego pojęcia polega zatem na połączeniu pomiaru jakości powietrza z obowiązkiem odpowiedniego reagowania informacyjnego. Pozwala wskazać, kiedy stężenie substancji osiąga wartość istotną z punktu widzenia ochrony zdrowia osób szczególnie narażonych. Nie oznacza automatycznie, że zagrożenie dotyczy każdej osoby w takim samym stopniu. Wskazuje natomiast na sytuację, w której szybka i odpowiednia informacja jest niezbędnym elementem ochrony zdrowia w związku z krótkotrwałym narażeniem na zanieczyszczenia.