Art. 109^6 Kodeksu cywilnego stanowi, że prokura nie może być przeniesiona. Prokurent może jednak ustanowić pełnomocnika do poszczególnej czynności lub pewnego rodzaju czynności. Przepis ten ma kluczowe znaczenie dla zrozumienia charakteru i zakresu uprawnień prokurenta oraz granic jego kompetencji.

**1. Nieprzenoszalność prokury**

Prokura jest szczególnym rodzajem pełnomocnictwa, które udzielane jest przez przedsiębiorcę podlegającego obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców. Jest to pełnomocnictwo o szerokim zakresie, obejmujące umocowanie do czynności sądowych i pozasądowych związanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa. Z uwagi na swój charakter, prokura jest ściśle związana z osobą prokurenta, który musi spełniać określone wymagania, takie jak pełna zdolność do czynności prawnych.

Zasada nieprzenoszalności prokury oznacza, że prokurent nie może przekazać swojego umocowania innej osobie. Jest to logiczne, biorąc pod uwagę, że prokura jest udzielana na podstawie zaufania do konkretnej osoby, jej kompetencji i kwalifikacji. Przeniesienie prokury mogłoby prowadzić do sytuacji, w której przedsiębiorca nie miałby kontroli nad tym, kto faktycznie reprezentuje jego interesy.

**2. Ustanowienie pełnomocnika przez prokurenta**

Chociaż prokurent nie może przenieść prokury, przepis dopuszcza możliwość ustanowienia przez niego pełnomocnika do poszczególnej czynności lub pewnego rodzaju czynności. Oznacza to, że prokurent może delegować wykonanie konkretnych zadań innym osobom, jednakże w ograniczonym zakresie.

Pełnomocnictwo udzielone przez prokurenta nie może obejmować wszystkich czynności, do których jest umocowany prokurent, lecz jedynie określone czynności lub rodzaje czynności. Przykładowo, prokurent może ustanowić pełnomocnika do zawarcia konkretnej umowy, prowadzenia negocjacji czy reprezentowania przedsiębiorstwa w określonym postępowaniu sądowym.

**3. Praktyczne znaczenie przepisu**

Przepis art. 109^6 Kodeksu cywilnego ma istotne znaczenie praktyczne. Z jednej strony chroni interesy przedsiębiorcy, zapewniając, że prokura nie zostanie przeniesiona na osobę, której przedsiębiorca nie zna i do której nie ma zaufania. Z drugiej strony, umożliwia prokurentowi elastyczne zarządzanie swoimi obowiązkami poprzez delegowanie niektórych zadań, co może być szczególnie przydatne w dużych przedsiębiorstwach, gdzie zakres obowiązków prokurenta jest bardzo szeroki.

Podsumowując, art. 109^6 Kodeksu cywilnego wprowadza ważne ograniczenie dotyczące przenoszenia prokury, jednocześnie dając prokurentowi narzędzie do efektywnego zarządzania swoimi obowiązkami poprzez możliwość ustanowienia pełnomocników do określonych czynności. Przepis ten balansuje między potrzebą ochrony interesów przedsiębiorcy a elastycznością w zarządzaniu przedsiębiorstwem.

Poszczególne czynności

Poszczególne czynności w przepisach

Kodeks cywilny2 przepisy

Kodeks postępowania karnego (kpk)1 przepis