Poświadczenie spadkowe

Poświadczenie spadkowe to dokument potwierdzający określone prawa i status osób związanych z dziedziczeniem, przede wszystkim w sprawach mających skutki w więcej niż jednym państwie. W polskim prawie określenie to odnosi się przede wszystkim do europejskiego poświadczenia spadkowego, uregulowanego w przepisach dotyczących transgranicznego dziedziczenia.

Europejskie poświadczenie spadkowe służy wykazaniu, że dana osoba jest spadkobiercą, zapisobiercą mającym bezpośrednie prawa do spadku, wykonawcą testamentu albo zarządcą spadku. Może wskazywać między innymi zakres praw do spadku, udział przypadający poszczególnym osobom oraz uprawnienia do zarządzania lub rozporządzania składnikami majątku spadkowego. Dokument jest przeznaczony głównie do posługiwania się nim w innym państwie objętym unijnymi przepisami o dziedziczeniu, na przykład w celu wykazania praw do rachunku bankowego lub nieruchomości.

Poświadczenie może zostać wydane przez właściwy sąd albo notariusza, w postępowaniu określonym przez przepisy unijne i krajowe. W zakresie nieuregulowanym w przepisach unijnych stosuje się odpowiednie przepisy polskiego postępowania cywilnego, a w przypadku czynności notarialnych także przepisy Prawa o notariacie. Postępowanie sądowe kończy się wydaniem postanowienia, które jest doręczane uczestnikom wraz z pouczeniem o środku odwoławczym.

Poświadczenie wywołuje skutki dowodowe, co oznacza, że osoby i organy, którym jest przedstawiane, mogą opierać się na zawartych w nim informacjach, dopóki dokument nie zostanie zmieniony, uchylony albo sprostowany. W razie stwierdzenia nieprawidłowości możliwa jest jego zmiana lub uchylenie. Poświadczenie spadkowe nie zastępuje testamentu ani samego dziedziczenia, lecz urzędowo potwierdza wynikające z niego prawa i ułatwia ich wykonywanie za granicą.

Nie należy utożsamiać go z aktem poświadczenia dziedziczenia. Akt ten jest krajowym dokumentem notarialnym potwierdzającym nabycie spadku lub określonych praw do niego, natomiast europejskie poświadczenie spadkowe ma szczególną funkcję w sprawach transgranicznych. informacji o takich dokumentach mogą być przekazywane organom publicznym i ujmowane w odpowiednich rejestrach.