Postój pojazdu

Postój pojazdu to pojęcie używane w ustawie „Prawo o ruchu drogowym” na określenie określonego rodzaju unieruchomienia pojazdu. Chodzi o sytuację, w której pojazd nie porusza się przez czas przekraczający jedną minutę, a przyczyną tego stanu nie są ani warunki panujące w ruchu, ani obowiązek wynikający z przepisów ruchu drogowego.

Definicja obejmuje więc trzy podstawowe elementy:

• pojazd musi pozostawać nieruchomy,
• unieruchomienie powinno trwać dłużej niż minutę,
• zatrzymanie nie może być wymuszone warunkami ruchu lub przepisami.

Istotna jest zarówno przyczyna zatrzymania, jak i czas jego trwania. Sam fakt, że pojazd stoi, nie przesądza jeszcze o postoju w rozumieniu ustawy. Jeżeli unieruchomienie wynika z sytuacji na drodze albo z konieczności zastosowania się do przepisów, nie spełnia tego ustawowego ujęcia. Podobnie krótkie unieruchomienie, które nie przekracza jednej minuty, nie mieści się w tej kategorii.

Pojęcie służy uporządkowaniu sytuacji, w których pojazd pozostaje nieruchomy, oraz odróżnieniu postoju od innych przyczyn chwilowego zatrzymania. Ma znaczenie praktyczne przy ocenie zachowania uczestnika ruchu i przy stosowaniu przepisów dotyczących pojazdów, które nie przemieszczają się przez dłuższy czas. Dzięki wskazaniu przyczyny i minimalnego czasu trwania można ustalić, czy dane unieruchomienie jest postojem w znaczeniu przyjętym przez ustawę.