Przepis dotyczy dwóch sytuacji związanych z postępowaniem o ogłoszenie upadłości. Odpowiedzialność może ponieść dłużnik albo osoba uprawniona do reprezentowania dłużnika, jeżeli dłużnik jest osobą prawną lub spółką handlową niemającą osobowości prawnej. Chodzi więc o osoby, które składają wniosek albo działają w imieniu określonych podmiotów. Pierwsza sytuacja polega na podaniu nieprawdziwych danych we wniosku o ogłoszenie upadłości. Przepis nie ogranicza tego obowiązku do konkretnego rodzaju danych. Obejmuje on dane przedstawione we wniosku, jeżeli są niezgodne z rzeczywistością. Za takie działanie przewidziano karę pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Taką samą karę przewidziano za podanie sądowi nieprawdziwych informacji o stanie majątku dłużnika w toku postępowania dotyczącego ogłoszenia upadłości. W tym przypadku chodzi o informacje przekazywane już w trakcie tego postępowania, a ich przedmiotem musi być stan majątku dłużnika. Przepis zrównuje wysokość kary za oba opisane zachowania.

Prawo upadłościowe

Przepis dotyczy spraw, w których wniosek o ogłoszenie upadłości wpłynął jeszcze przed dniem wejścia w życie ustawy. Samo złożenie wniosku nie wystarcza jednak do zastosowania tej regulacji. Konieczne jest również to, aby do tego dnia nie wydano postanowienia o ogłoszeniu upadłości. Jeżeli oba te warunki są spełnione, postępowanie dotyczące ogłoszenia upadłości prowadzi się według przepisów tej ustawy. Oznacza to, że dla takich spraw decydujące znaczenie ma nie tylko moment złożenia wniosku, lecz także to, czy przed wejściem ustawy w życie zapadło już postanowienie o ogłoszeniu upadłości. Reguła obejmuje więc sprawy będące w toku na etapie rozpoznawania wniosku. Jeżeli przed wejściem ustawy w życie nie wydano jeszcze postanowienia o ogłoszeniu upadłości, dalsze postępowanie w tym przedmiocie podlega przepisom ustawy.

Art. 54 jest oznaczony jako uchylony. Oznacza to, że przytoczona regulacja nie stanowi obowiązującego przepisu. Jej dalsza treść opisuje zasady, które dotyczyły postępowania po uchyleniu postanowienia o ogłoszeniu upadłości i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania. Zgodnie z przytoczoną treścią sąd drugiej instancji nie mógł sam orzec o ogłoszeniu upadłości. Jeżeli postanowienie o ogłoszeniu upadłości zostało uchylone, a sprawa wróciła do ponownego rozpoznania, syndyk oraz sędzia-komisarz zachowywali swoje uprawnienia. W mocy pozostawały także czynności dokonane przez te osoby. Przepis wskazywał również, że jeżeli po uchyleniu postanowienia i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania wydano postanowienie o zatwierdzeniu układu albo o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego, postępowanie dotyczące ogłoszenia upadłości podlegało umorzeniu.

Jeżeli do wniosku o zatwierdzenie warunków sprzedaży dołączono dowód wpłaty pełnej ceny na rachunek depozytowy sądu, przedmiot sprzedaży wydaje się nabywcy niezwłocznie po wydaniu postanowienia o ogłoszeniu upadłości. Tak samo jest, gdy pełna cena zostanie wpłacona na ten rachunek w toku postępowania dotyczącego ogłoszenia upadłości albo już po wydaniu postanowienia o ogłoszeniu upadłości. Wydanie następuje bezpośrednio do rąk nabywcy, przy udziale syndyka. Do tej sytuacji stosuje się odpowiednio także przepis art. 174. Do czasu uprawomocnienia się postanowienia zatwierdzającego warunki sprzedaży oraz zawarcia umowy sprzedaży nabywca zarządza nabytym majątkiem tylko w granicach zwykłego zarządu. Robi to na własne ryzyko i odpowiedzialność. Jeżeli sąd uchyli postanowienie o zatwierdzeniu warunków sprzedaży, nakaże nabywcy zwrot przedmiotu sprzedaży syndykowi albo dłużnikowi. Samo takie postanowienie może być podstawą egzekucji przeciwko nabywcy, ponieważ jest tytułem egzekucyjnym.

Postępowanie w przedmiocie ogłoszenia upadłości

Postępowanie w przedmiocie ogłoszenia upadłości w przepisach

Prawo upadłościowe4 przepisy