Sejm rozpatruje każdy projekt ustawy w trzech czytaniach. Oznacza to, że projekt jest procedowany w Sejmie w ramach trzech kolejnych etapów określonych w tym przepisie. Przepis wskazuje także, kto może wnosić poprawki do projektu podczas jego rozpatrywania. Prawo zgłaszania poprawek mają wnioskodawca projektu, posłowie oraz Rada Ministrów. Marszałek Sejmu może odmówić poddania poprawki pod głosowanie, jeżeli poprawka wcześniej nie została przedstawiona komisji. Przepis przyznaje więc Marszałkowi Sejmu możliwość niedopuszczenia takiej poprawki do głosowania, gdy nie trafiła ona wcześniej pod obrady komisji. Wnioskodawca może wycofać projekt ustawy w czasie postępowania ustawodawczego w Sejmie, ale tylko do momentu zakończenia drugiego czytania. Przepis wiąże zatem możliwość wycofania projektu z określonym etapem prac. Po zakończeniu drugiego czytania wskazany w przepisie czas na wycofanie projektu już nie trwa.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Rada Ministrów może nadać tryb pilny projektowi ustawy, który sama uchwaliła. Nie jest to jednak możliwe w przypadku każdego projektu. Trybem pilnym nie mogą zostać objęte projekty ustaw podatkowych, dotyczących wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej, Sejmu, Senatu ani organów samorządu terytorialnego. Wyłączone są także projekty ustaw regulujących ustrój i właściwość władz publicznych oraz projekty kodeksów. Szczegółowe odrębności postępowania ustawodawczego dotyczącego projektu pilnego mają określać regulamin Sejmu i regulamin Senatu. Oznacza to, że sam przepis wskazuje na istnienie szczególnych zasad postępowania, ale nie opisuje ich dokładnej treści. Przepis określa również dwa terminy w sprawie ustawy, której projekt został uznany za pilny. Senat ma 14 dni na jej rozpatrzenie. Następnie Prezydent Rzeczypospolitej ma 7 dni na podpisanie ustawy. Są to terminy wskazane odrębnie dla postępowania przed Senatem oraz dla czynności podpisania ustawy przez Prezydenta.

Przepis reguluje, co dzieje się z umowami międzynarodowymi ratyfikowanymi przed wejściem w życie Konstytucji. Jeżeli były ratyfikowane zgodnie z wcześniejszymi przepisami konstytucyjnymi, ogłoszone w Dzienniku Ustaw, a ich treść dotyczy spraw wymagających zgody wyrażonej w ustawie, uznaje się je za ratyfikowane za taką zgodą. Stosuje się do nich również zasady dotyczące miejsca umów międzynarodowych w krajowym porządku prawnym. Rada Ministrów ma także przedstawić Sejmowi wykaz umów zawierających postanowienia niezgodne z Konstytucją. Przepis rozstrzyga również o niektórych sprawach osobowych i postępowaniach rozpoczętych wcześniej. Senatorowie wybrani przed wejściem w życie Konstytucji, którzy nie ukończyli 30 lat, zachowują mandaty do końca kadencji. Jeżeli mandat posła lub senatora jest połączony z funkcją albo zatrudnieniem objętym konstytucyjnym zakazem, mandat wygasa po upływie miesiąca, chyba że wcześniej nastąpi rezygnacja z funkcji albo zakończenie zatrudnienia. Sprawy ustawodawcze oraz sprawy prowadzone przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Stanu, rozpoczęte wcześniej, prowadzi się według przepisów obowiązujących w chwili ich rozpoczęcia. W okresie dwóch lat Rada Ministrów ma uporządkować wcześniejsze akty administracji rządowej. Ustali, które uchwały i zarządzenia powinny zostać zastąpione rozporządzeniami wydanymi na podstawie ustawy, a następnie przedstawi Sejmowi odpowiednie projekty. W tym samym czasie ma przygotować projekt ustawy wskazującej, które wcześniejsze akty normatywne organów administracji rządowej stają się uchwałami albo zarządzeniami. Obowiązujące wcześniej akty prawa miejscowego i przepisy gminne zachowują ten charakter w rozumieniu Konstytucji.

Postępowanie ustawodawcze

Postępowanie ustawodawcze w przepisach

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej3 przepisy