Art. 18c Ordynacji podatkowej wprowadza mechanizm umożliwiający Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej oraz dyrektorom izb administracji skarbowej wyznaczanie właściwych organów podatkowych do przeprowadzenia kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego w sytuacjach, gdy podatnicy pozostają w zakresie właściwości miejscowej różnych organów. Przepis ten ma na celu usprawnienie i przyspieszenie procedur podatkowych, szczególnie w przypadkach podejrzenia popełnienia przestępstwa skarbowego lub konieczności zabezpieczenia dowodów jego popełnienia.

#### § 1. Kompetencje Szefa Krajowej Administracji Skarbowej

Szef Krajowej Administracji Skarbowej może wyznaczyć naczelnika urzędu skarbowego lub dyrektora izby administracji skarbowej jako właściwego do przeprowadzenia kontroli lub postępowania podatkowego. Warunkiem jest istnienie uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa skarbowego lub konieczność zabezpieczenia dowodów. Przepis ten pozwala na centralizację działań kontrolnych w przypadkach, gdy podatnicy są rozproszeni geograficznie, co może utrudniać skuteczne prowadzenie postępowania.

#### § 2. Kompetencje dyrektora izby administracji skarbowej

Dyrektor izby administracji skarbowej ma analogiczne uprawnienia do wyznaczania nadzorowanego naczelnika urzędu skarbowego jako właściwego do przeprowadzenia kontroli lub postępowania podatkowego. Również w tym przypadku warunkiem jest uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa skarbowego lub konieczność zabezpieczenia dowodów. Przepis ten umożliwia bardziej elastyczne zarządzanie zasobami w ramach izby administracji skarbowej.

#### Wyznaczenie organu podatkowego

Wyznaczony organ podatkowy musi być właściwy przynajmniej dla jednego z podatników objętych postępowaniem. W przypadku wyznaczenia organu po wszczęciu kontroli lub postępowania, przejmuje on te działania do dalszego prowadzenia. Czynności podjęte wcześniej pozostają w mocy, co zapobiega konieczności ich powtarzania i minimalizuje ryzyko proceduralnych uchybień.

#### Postanowienie o wyznaczeniu organu podatkowego

Postanowienie w sprawie wyznaczenia organu podatkowego musi określać podatnika oraz zakres spraw objętych właściwością wyznaczonego organu. Postanowienie to doręcza się podatnikowi, wyznaczonemu organowi podatkowemu oraz organom podatkowym właściwym uprzednio. W przypadku, gdy wyznaczenia dokonuje Szef Krajowej Administracji Skarbowej, postanowienie doręcza się również dyrektorom izb administracji skarbowej.

### Wnioski

Art. 18c Ordynacji podatkowej jest istotnym narzędziem w rękach administracji skarbowej, umożliwiającym bardziej efektywne i skoordynowane prowadzenie kontroli podatkowych oraz postępowań podatkowych. Przepis ten pozwala na centralizację działań w przypadkach, gdy podatnicy są rozproszeni geograficznie, co jest szczególnie ważne w kontekście zwalczania przestępstw skarbowych. Jednocześnie zapewnia on, że wszelkie podjęte wcześniej czynności pozostają w mocy, co minimalizuje ryzyko proceduralnych uchybień i przyspiesza postępowanie.

Ordynacja podatkowa

Przepis wskazuje, jak dochodzi do objęcia majątku upadłego przez syndyka albo zarządcę. Jeżeli sytuacja tego wymaga, czynność wykonuje komornik. Podstawą jego działania jest postanowienie, w którym syndyk lub zarządca został wyznaczony. Oznacza to, że komornik nie działa tu na podstawie dowolnego dokumentu, lecz na podstawie tego konkretnego postanowienia, aby wprowadzić wskazaną osobę w posiadanie majątku upadłego.

Postanowienie wyznaczenia

Postanowienie wyznaczenia w przepisach

Ordynacja podatkowa1 przepis

Prawo upadłościowe1 przepis