Kodeks postępowania administracyjnego

Art. 295d Ordynacji podatkowej reguluje kwestie dostępu do informacji zawierających tajemnicę przedsiębiorstwa, które są przekazywane przez podatników i inwestorów w ramach współdziałania z organami podatkowymi oraz w toku zawierania porozumień inwestycyjnych.

#### 1. Zakres podmiotowy i przedmiotowy

Przepis ten określa, że dostęp do informacji zawierających tajemnicę przedsiębiorstwa przysługuje:
- Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej (KAS),
- pracownikom i funkcjonariuszom KAS upoważnionym przez Szefa KAS do realizacji zadań związanych z przeprowadzaniem audytu podatkowego oraz ich przełożonym,
- organom podatkowym, które wydają opinie przed zawarciem porozumienia podatkowego, o którym mowa w art. 20zb,
- ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych oraz pracownikom upoważnionym przez ten organ do realizacji zadań związanych z zawarciem, zmianą oraz wypowiedzeniem porozumienia inwestycyjnego.

#### 2. Definicja tajemnicy przedsiębiorstwa

Tajemnica przedsiębiorstwa jest definiowana zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Zgodnie z tym przepisem, tajemnicą przedsiębiorstwa są informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji lub nie są łatwo dostępne dla takich osób, pod warunkiem że uprawniony do korzystania z informacji podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności.

#### 3. Warunki dostępu do informacji

Dostęp do informacji zawierających tajemnicę przedsiębiorstwa jest ograniczony do określonych organów i osób, które są bezpośrednio zaangażowane w realizację zadań związanych z audytem podatkowym, wydawaniem opinii przed zawarciem porozumienia podatkowego oraz zawieraniem, zmianą i wypowiadaniem porozumienia inwestycyjnego.

#### 4. Obowiązek wykazania tajemnicy przedsiębiorstwa

Przepis wprowadza obowiązek wykazania przez przedsiębiorcę, że przekazane informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. W przypadku niewykazania tego faktu, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie uznania tych informacji za tajemnicę przedsiębiorstwa.

#### 5. Procedura odmowy uznania tajemnicy przedsiębiorstwa

Jeżeli przedsiębiorca nie wykazał, że przekazane informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, organ podatkowy ma prawo wydać postanowienie o odmowie uznania tych informacji za tajemnicę przedsiębiorstwa. Przepis nie precyzuje jednak szczegółowej procedury ani kryteriów, na podstawie których organ podatkowy dokonuje oceny, co może prowadzić do pewnych niejasności i potencjalnych sporów.

#### 6. Znaczenie praktyczne

Art. 295d ma istotne znaczenie praktyczne dla przedsiębiorców, którzy wchodzą w interakcje z organami podatkowymi i inwestycyjnymi. Przepis ten zapewnia ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa, ale jednocześnie nakłada na przedsiębiorców obowiązek wykazania, że przekazane informacje rzeczywiście stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. W praktyce oznacza to konieczność starannego przygotowania dokumentacji i argumentacji na wypadek ewentualnych sporów z organami podatkowymi.

#### 7. Wnioski

Art. 295d Ordynacji podatkowej stanowi ważny element ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa w kontekście współdziałania z organami podatkowymi i inwestycyjnymi. Przedsiębiorcy powinni być świadomi obowiązków związanych z wykazaniem tajemnicy przedsiębiorstwa oraz potencjalnych konsekwencji niewykazania tego faktu. Przepis ten podkreśla również znaczenie transparentności i rzetelności w relacjach z organami podatkowymi.

Postanowienie odmowne

Postanowienie odmowne w przepisach