Syndyk podejmuje czynności potrzebne do ujawnienia postanowienia o ogłoszeniu upadłości. Oznacza to, że powinien podjąć działania prowadzące do odnotowania tego postanowienia w odpowiednich księgach i rejestrach. Przepis nie wskazuje szczegółowo, jakie czynności mają zostać wykonane. Ich zakres zależy od tego, gdzie wpisany jest majątek upadłego. W pierwszej kolejności chodzi o księgę wieczystą. Syndyk podejmuje również niezbędne czynności w innych księgach i rejestrach, ale tylko takich, do których wpisany jest majątek upadłego. Przepis wiąże więc obowiązek syndyka z istnieniem wpisu dotyczącego majątku upadłego w konkretnej księdze albo rejestrze. Celem tych działań jest ujawnienie właśnie postanowienia o ogłoszeniu upadłości. Przepis nie określa osobno terminu wykonania czynności ani nie opisuje procedury dokonywania wpisu. Wskazuje natomiast, że to syndyk ma podjąć niezbędne działania, aby postanowienie zostało ujawnione w księdze wieczystej oraz w innych właściwych księgach i rejestrach.

Prawo upadłościowe

Przepis dotyczy sytuacji, w której w Polsce już wszczęto postępowanie upadłościowe, a dopiero później sąd polski uznał zagraniczne postępowanie upadłościowe za główne. W takim przypadku do postępowania prowadzonego w Polsce stosuje się przepisy o wtórnym postępowaniu upadłościowym. Oznacza to, że wcześniejsze polskie postępowanie nie pozostaje w dotychczasowej formie. Jego dalsze prowadzenie powinno uwzględniać zasady właściwe dla wtórnego postępowania upadłościowego. Przepis wiąże tę zmianę z uznaniem zagranicznego postępowania za główne. W opisanej sytuacji sąd zmienia również wydane wcześniej postanowienie o ogłoszeniu upadłości. Zostaje ono zastąpione postanowieniem o wszczęciu wtórnego postępowania upadłościowego. Przepis wskazuje więc zarówno moment, w którym stosuje się regulacje dotyczące postępowania wtórnego, jak i sposób formalnego dostosowania wcześniejszego rozstrzygnięcia sądu.

Co do zasady datą upadłości jest dzień, w którym wydano postanowienie o ogłoszeniu upadłości. Oznacza to, że dla ustalenia tej daty nie bierze się pod uwagę na przykład dnia złożenia wniosku ani dnia, w którym postanowienie stało się prawomocne. Decydująca jest data wydania postanowienia o ogłoszeniu upadłości. Przepis przewiduje szczególną zasadę na wypadek ponownego rozpoznania sprawy. Może do niego dojść po uchyleniu postanowienia o ogłoszeniu upadłości przez sąd drugiej instancji. Jeżeli po takim uchyleniu zostanie wydane kolejne postanowienie o ogłoszeniu upadłości, datą upadłości nie jest dzień wydania tego późniejszego postanowienia. Uznaje się nią datę wydania pierwszego postanowienia o ogłoszeniu upadłości. W ten sposób przepis wskazuje jedną, konkretną datę także wtedy, gdy sprawa była rozpoznawana ponownie.

Postanowienie o ogłoszeniu upadłości podlega obwieszczeniu. Doręcza się je syndykowi, upadłemu albo jego spadkobiercy oraz wierzycielowi, który złożył wniosek o ogłoszenie upadłości. Syndyk musi zostać najpierw powiadomiony o ogłoszeniu upadłości, a samo powiadomienie następuje w dniu jej ogłoszenia, przez środki bezpośredniego porozumiewania się na odległość, w szczególności telefon, faks lub pocztę elektroniczną. W przypadku upadłości przedsiębiorstwa państwowego postanowienie doręcza się także organowi założycielskiemu. Przy upadłości jednoosobowej spółki Skarbu Państwa doręcza się je odpowiednio pełnomocnikowi Rządu, państwowej osobie prawnej, organowi albo innej jednostce uprawnionej do wykonywania praw z akcji lub udziałów należących do Skarbu Państwa. Jeżeli upadły uczestniczy w określonym systemie płatności albo systemie rozrachunku papierów wartościowych lub prowadzi system interoperacyjny, postanowienie doręcza się także Prezesowi Narodowego Banku Polskiego, po wcześniejszym powiadomieniu go o godzinie wydania postanowienia. W przypadku spółki publicznej doręcza się je również Przewodniczącemu Komisji Nadzoru Finansowego. O ogłoszeniu upadłości powiadamia się właściwą izbę administracji skarbowej, właściwy oddział Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz znane sądowi organy egzekucyjne, które prowadzą postępowania przeciwko upadłemu. Powiadomienie organów egzekucyjnych następuje w dniu ogłoszenia upadłości, z wykorzystaniem telefonu, faksu lub poczty elektronicznej. Jeżeli upadły jest operatorem publicznej sieci telekomunikacyjnej albo dostawcą publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych, o upadłości powiadamia się także Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, również w dniu ogłoszenia upadłości i przy użyciu środków bezpośredniego przekazu informacji.

Przepis dotyczy spraw, w których wniosek o ogłoszenie upadłości wpłynął jeszcze przed dniem wejścia w życie ustawy. Samo złożenie wniosku nie wystarcza jednak do zastosowania tej regulacji. Konieczne jest również to, aby do tego dnia nie wydano postanowienia o ogłoszeniu upadłości. Jeżeli oba te warunki są spełnione, postępowanie dotyczące ogłoszenia upadłości prowadzi się według przepisów tej ustawy. Oznacza to, że dla takich spraw decydujące znaczenie ma nie tylko moment złożenia wniosku, lecz także to, czy przed wejściem ustawy w życie zapadło już postanowienie o ogłoszeniu upadłości. Reguła obejmuje więc sprawy będące w toku na etapie rozpoznawania wniosku. Jeżeli przed wejściem ustawy w życie nie wydano jeszcze postanowienia o ogłoszeniu upadłości, dalsze postępowanie w tym przedmiocie podlega przepisom ustawy.

**Przepis nie obowiązuje.** Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. - Prawo upadłościowe utraciło moc z dniem 1 października 2003 r. Obowiązującym dziś aktem o upadłości jest [ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe](/prawo-upadlosciowe). Poniższe omówienie opisuje stan prawny z okresu, w którym przepis obowiązywał, i służy do czytania dawnych akt oraz starszego orzecznictwa.

Przepis przewidywał szczególne skutki ogłoszenia upadłości dla postępowania egzekucyjnego. Jeżeli egzekucja została wszczęta jeszcze przed ogłoszeniem upadłości i dotyczyła osobistego długu upadłego, z chwilą ogłoszenia upadłości ulegała zawieszeniu. Oznaczało to, że dalsze prowadzenie egzekucji zostawało wstrzymane. Zawieszenie nie miało być stanem trwałym. Po uprawomocnieniu się postanowienia o ogłoszeniu upadłości postępowanie egzekucyjne umarzało się z mocy prawa. Nie było więc potrzebne dodatkowe rozstrzygnięcie, aby zakończyć je na tej podstawie. Skutek ten następował po uzyskaniu prawomocności przez postanowienie o ogłoszeniu upadłości. Przepis regulował także los pieniędzy uzyskanych w zawieszonym postępowaniu egzekucyjnym. Jeżeli sumy zostały już uzyskane, ale nie zostały jeszcze wydane osobie uprawnionej, podlegały przelaniu do masy upadłości. W ten sposób środki pozostawały związane z postępowaniem upadłościowym, zamiast zostać wypłacone w ramach zawieszonej egzekucji.

Kwalifikacje i warunki określone w rozporządzeniu dotyczą syndyków wyznaczanych w postępowaniach upadłościowych, w których postanowienie o ogłoszeniu upadłości zostanie wydane po wejściu w życie tych przepisów. O zastosowaniu wymagań decyduje więc moment wydania postanowienia o ogłoszeniu upadłości, a nie sama data wyznaczenia syndyka.

Postanowienie o ogłoszeniu upadłości

Postanowienie o ogłoszeniu upadłości w przepisach

Prawo upadłościowe5 przepisów

Prawo upadłościowe1 przepis

w sprawie szczególnych kwalifikacji oraz warunków wymaganych od kandydatów na syndyków upadłości1 przepis