Pośrednik ubezpieczeniowy

Pośrednik ubezpieczeniowy to, w rozumieniu ustawy o dystrybucji ubezpieczeń, określona kategoria podmiotów wykonujących czynności związane z dystrybucją ubezpieczeń lub reasekuracji za wynagrodzeniem. Pojęcie to nie oznacza jednej, odrębnej formy działalności, lecz obejmuje kilka rodzajów pośredników wskazanych w ustawie.

Do tej grupy należą:

• agent ubezpieczeniowy,
• agent oferujący ubezpieczenia uzupełniające,
• broker ubezpieczeniowy,
• broker reasekuracyjny.

Aby dany podmiot został uznany za pośrednika ubezpieczeniowego w znaczeniu ustawowym, muszą być spełnione łącznie zasadnicze przesłanki wynikające z definicji. Po pierwsze, powinien należeć do jednej z wymienionych kategorii. Po drugie, musi wykonywać dystrybucję ubezpieczeń albo dystrybucję reasekuracji. Po trzecie, jego działalność w tym zakresie powinna być wykonywana za wynagrodzeniem. Definicja łączy więc status konkretnego rodzaju pośrednika z faktycznym wykonywaniem określonej działalności oraz jej odpłatnym charakterem.

Znaczenie tego hasła polega na wskazaniu, kogo ustawa traktuje jako pośrednika ubezpieczeniowego. Dzięki temu można ustalić, do jakiej grupy podmiotów odnoszą się przepisy regulujące dystrybucję ubezpieczeń i reasekuracji. Pojęcie obejmuje zarówno pośredników związanych z ubezpieczeniami, jak i brokera reasekuracyjnego, jeżeli wykonuje on dystrybucję reasekuracji za wynagrodzeniem.

W praktyce kwalifikacja jako pośrednika ubezpieczeniowego ma znaczenie przy ocenie, czy dana działalność podlega rozwiązaniom przewidzianym w ustawie o dystrybucji ubezpieczeń. Sama nazwa używana przez podmiot nie jest wystarczająca. Istotne jest to, czy podmiot mieści się w jednej z ustawowych kategorii, wykonuje dystrybucję ubezpieczeń lub reasekuracji oraz otrzymuje za to wynagrodzenie. Pojęcie porządkuje zatem zakres podmiotowy ustawy i pozwala odróżnić pośredników objętych jej regulacją od podmiotów, które nie spełniają wskazanych przesłanek.