Pośrednik kredytu hipotecznego

Pośrednik kredytu hipotecznego to, w rozumieniu ustawy „Kredyt hipoteczny oraz nadzór nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami”, przedsiębiorca, który nie jest kredytodawcą, lecz zawodowo lub gospodarczo uczestniczy w doprowadzaniu do zawarcia umowy o kredyt hipoteczny. Jego działalność jest wykonywana za wynagrodzeniem, przy czym zapłatą może być nie tylko określona suma pieniężna, ale także inna uzgodniona korzyść finansowa.

O zakwalifikowaniu danego podmiotu jako pośrednika decyduje charakter wykonywanych czynności. W szczególności może on:

• przedstawiać konsumentom umowy o kredyt hipoteczny albo je oferować,
• pomagać w przygotowaniu umowy lub wykonywać inne działania administracyjne przed jej zawarciem, zwłaszcza związane z obsługą dokumentów,
• zawierać z konsumentami umowy o kredyt hipoteczny w imieniu kredytodawcy.

Definicja obejmuje więc nie tylko podmiot, który aktywnie oferuje kredyt, lecz także przedsiębiorcę zajmującego się obsługą procesu poprzedzającego zawarcie umowy. Istotne jest, że działania są podejmowane na rzecz konsumentów i pozostają związane z umowami o kredyt hipoteczny. Sam fakt wykonywania czynności dotyczących finansowania nie wystarcza, jeżeli podmiot jest kredytodawcą, ponieważ ustawa wyraźnie odróżnia kredytodawcę od pośrednika.

Takie określenie pojęcia wyznacza zakres podmiotów, których dotyczą przepisy ustawy o pośrednikach kredytu hipotecznego, w tym regulacje związane z ich działalnością i nadzorem. Ma również znaczenie praktyczne przy ustalaniu, czy określony przedsiębiorca wykonuje czynności pośrednictwa, czy jedynie świadczy usługi niemające charakteru wskazanego w definicji. Hasło występuje także w przepisach dotyczących egzaminu na pośrednika kredytu hipotecznego oraz Komisji Egzaminacyjnej dla Pośredników Kredytu Hipotecznego. W tych regulacjach odnosi się do osoby lub funkcji, z którymi wiążą się wymagania egzaminacyjne oraz organizacja prac Komisji.