Art. 169b Kodeksu karnego wykonawczego (k.k.w.) wprowadza system klasyfikacji skazanych pod dozorem kuratorskim na trzy grupy ryzyka powrotu do przestępstwa: grupę obniżonego ryzyka (A), grupę podstawową (B) oraz grupę podwyższonego ryzyka (C). Celem tego przepisu jest zapewnienie optymalnego oddziaływania resocjalizacyjnego oraz zastosowanie odpowiednich metod kontroli wobec osób objętych dozorem.

#### Grupa obniżonego ryzyka (A)

Do grupy obniżonego ryzyka (A) kwalifikowane są osoby, które:
1. Zostały objęte warunkowym umorzeniem postępowania.
2. Są dotychczas niekarane.
3. Ich właściwości osobiste, warunki środowiskowe, dotychczasowy sposób życia oraz zachowanie po popełnieniu przestępstwa uzasadniają przekonanie, że będą przestrzegać porządku prawnego w okresie próby.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, kierownik zespołu kuratorskiej służby sądowej lub sędzia może zakwalifikować do tej grupy osoby spełniające przesłanki grupy podstawowej (B).

#### Grupa podwyższonego ryzyka (C)

Do grupy podwyższonego ryzyka (C) kwalifikowane są osoby, które:
1. Są skazane na podstawie art. 64 § 1 i 2 oraz art. 64a Kodeksu karnego.
2. Popełniły przestępstwo podobne po wydaniu wyroku lub w okresie próby.
3. Są uzależnione i skazane za przestępstwo związane z używaniem alkoholu, środków odurzających lub innych podobnie działających środków.
4. Są skazane za przestępstwa przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności na szkodę małoletniego, a także za przestępstwa przeciwko wolności seksualnej popełnione w związku z zakłóceniem czynności psychicznych o podłożu seksualnym innym niż choroba psychiczna.
5. Mają zaburzenia psychiczne związane z popełnieniem przestępstwa.
6. Są skazane za stosowanie przemocy w rodzinie i pozostają z osobą pokrzywdzoną we wspólnym gospodarstwie domowym w okresie próby.
7. Są związane z subkulturami przestępczymi lub grupami mającymi związek ze środowiskiem przestępczym.
8. Wymagają intensywnych działań w okresie próby ze względu na dotychczasową karalność, sposób życia, właściwości osobiste i zachowanie w okresie próby.

Dozór nad osobami z tej grupy wykonują kuratorzy zawodowi, chyba że w szczególnie uzasadnionych przypadkach kierownik zespołu kuratorskiej służby sądowej lub sędzia wyrazi zgodę na wykonywanie dozoru przez kuratora społecznego.

#### Grupa podstawowa (B)

Do grupy podstawowej (B) kwalifikowane są osoby, które nie spełniają przesłanek grupy obniżonego ryzyka (A) ani grupy podwyższonego ryzyka (C). W szczególnie uzasadnionych przypadkach, zwłaszcza wobec postępu w procesie resocjalizacji, sędzia może zakwalifikować do tej grupy osoby spełniające przesłanki grupy podwyższonego ryzyka (C).

#### Procedura kwalifikacji i zmiany grupy ryzyka

Kwalifikacji osoby do odpowiedniej grupy ryzyka dokonują kierownik zespołu kuratorskiej służby sądowej i upoważniony sędzia. W przypadku rozbieżności, decydujące jest stanowisko sędziego. W razie zmiany okoliczności lub na podstawie dotychczasowego przebiegu okresu próby, możliwa jest ponowna kwalifikacja skazanego.

#### Obowiązki kuratorów

Kuratorzy sądowi mają określone obowiązki w zależności od grupy ryzyka, do której zakwalifikowany jest skazany. Dla grupy obniżonego ryzyka (A) i podstawowej (B) obowiązki kuratorów są mniej intensywne niż dla grupy podwyższonego ryzyka (C), gdzie wymagane są bardziej systematyczne i ścisłe działania kontrolne oraz współpraca z Policją i innymi instytucjami.

#### Wnioski

Art. 169b k.k.w. wprowadza zróżnicowane podejście do nadzoru nad skazanymi, co ma na celu bardziej efektywne oddziaływanie resocjalizacyjne i prewencyjne. Klasyfikacja skazanych do odpowiednich grup ryzyka pozwala na dostosowanie metod kontroli i wsparcia do indywidualnych potrzeb i zagrożeń, co zwiększa szanse na skuteczną resocjalizację i zmniejszenie ryzyka powrotu do przestępstwa.

Kodeks karny wykonawczy

Art. 236 ustawy o obronie Ojczyzny reguluje zasady korzystania przez żołnierzy zawodowych z pomocy w zakresie doradztwa zawodowego, przekwalifikowania zawodowego, pośrednictwa pracy oraz praktyk zawodowych. Przepisy te mają na celu ułatwienie żołnierzom adaptacji do cywilnego rynku pracy, zarówno w trakcie służby, jak i po jej zakończeniu.

#### 1. Zakres pomocy

Żołnierze zawodowi mogą korzystać z różnych form pomocy, pod warunkiem spełnienia określonych kryteriów czasowych związanych z długością pełnienia służby wojskowej:
- **Doradztwo zawodowe**: dostępne po 3 latach służby.
- **Przekwalifikowanie zawodowe i pośrednictwo pracy**: dostępne na 6 miesięcy przed zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej, pod warunkiem pełnienia służby przez co najmniej 4 lata.
- **Praktyki zawodowe**: dostępne na 3 miesiące przed zwolnieniem, pod warunkiem pełnienia służby przez co najmniej 9 lat.

#### 2. Procedura uzyskania pomocy

Żołnierz musi złożyć pisemny wniosek, który zawiera szczegółowe informacje, takie jak:
- Dane osobowe i kontaktowe.
- Adres jednostki wojskowej.
- Rodzaj oczekiwanej pomocy.
- Informacje o ośrodku szkolenia lub instytucji organizującej praktykę zawodową.
- Termin i miejsce realizacji pomocy.
- Przewidywane koszty.
- Informacje o dotychczas uzyskanej pomocy.
- Uzasadnienie wyboru rodzaju pomocy.

#### 3. Wyłączenia i szczególne przypadki

- **Wyłączenie stosowania art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego**: Decyzje dotyczące zgody dowódcy jednostki wojskowej nie podlegają przepisom Kodeksu postępowania administracyjnego.
- **Żołnierze zwolnieni z powodu niezdolności do służby**: Mają prawo do pomocy przez 2 lata od dnia zwolnienia, pod warunkiem, że nie zostali zwolnieni z przyczyn dyscyplinarnych.
- **Żołnierze pełniący służbę poza granicami kraju**: Mają prawo do bezterminowej pomocy, jeśli niezdolność do służby wynika z wypadku lub choroby związanej z pełnieniem służby.

#### 4. Koszty i limity

Koszty pomocy mogą obejmować:
- Przekwalifikowanie zawodowe.
- Przejazdy do ośrodka szkolenia lub miejsca odbywania praktyki zawodowej.
- Zakwaterowanie w okresie przekwalifikowania lub praktyki zawodowej.

Limity kosztów są określone procentowo w stosunku do najniższego uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego oraz innych wskaźników, takich jak koszt biletu kolejowego czy ryczałt za noclegi.

#### 5. Zwrot kosztów

W przypadku nieukończenia przekwalifikowania zawodowego lub praktyk z winy żołnierza, koszty poniesione na ten cel podlegają zwrotowi.

#### 6. Pomoc dla rodzin

Małżonkowie i dzieci żołnierzy, którzy zaginęli, ponieśli śmierć w związku z wykonywaniem zadań służbowych, lub zmarli w wyniku wypadku lub choroby związanej z pełnieniem służby, mogą korzystać z pomocy bezterminowo.

#### 7. Właściwe podmioty

Pomoc jest udzielana przez różne podmioty, w tym kierowników komórek organizacyjnych właściwych do spraw socjalnych, dyrektorów Centralnego Ośrodka Aktywizacji Zawodowej, kierowników ośrodków aktywizacji zawodowej oraz szefów wojskowych centrów rekrutacji.

#### 8. Rozporządzenie wykonawcze

Minister Obrony Narodowej określi w drodze rozporządzenia szczegółowe dokumenty, tryb korzystania z uprawnień oraz terminy związane z realizacją pomocy, uwzględniając konieczność odpowiedniego przygotowania żołnierzy do funkcjonowania na rynku pracy oraz prawidłowego wykorzystania środków finansowych.

### Podsumowanie

Art. 236 ustawy o obronie Ojczyzny stanowi kompleksowy mechanizm wsparcia dla żołnierzy zawodowych, mający na celu ułatwienie im adaptacji do cywilnego rynku pracy. Przepisy te są szczególnie istotne w kontekście zapewnienia ciągłości zatrudnienia i stabilności zawodowej żołnierzy po zakończeniu służby wojskowej.

o obronie Ojczyzny

Art. 308 ustawy o obronie Ojczyzny reguluje kwestie związane z pomocą dla żołnierzy, którzy zostali zwolnieni ze służby wojskowej z powodu trwałej lub czasowej niezdolności do służby, wynikającej z wypadku lub choroby związanej z pełnieniem służby wojskowej. Przepis ten wprowadza również szczególne uprawnienia dla żołnierzy, którzy pełnili służbę poza granicami państwa, oraz dla ich rodzin.

#### 1. Zakres pomocy

Żołnierz, który został zwolniony ze służby wojskowej z powodu niezdolności do służby, może korzystać z pomocy w zakresie:
- przekwalifikowania,
- doradztwa zawodowego,
- pośrednictwa pracy.

Pomoc ta jest udzielana przez właściwe organy na pisemny wniosek żołnierza i może być realizowana przez okres 2 lat od dnia zwolnienia ze służby wojskowej.

#### 2. Pomoc dla żołnierzy pełniących służbę poza granicami państwa

Żołnierze, którzy zostali zwolnieni ze służby wojskowej z powodu niezdolności do służby wynikającej z pełnienia służby poza granicami państwa, mają prawo do bezterminowej pomocy na pisemny wniosek. Dotyczy to realizacji celów określonych w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa.

#### 3. Pomoc dla rodzin żołnierzy

Przepis ten przewiduje również możliwość korzystania z pomocy przez małżonków oraz dzieci żołnierzy, którzy:
- zmarli w okresie 3 lat po zwolnieniu ze służby wojskowej w następstwie wypadku lub choroby związanej z pełnieniem służby wojskowej,
- pełnili zasadniczą służbę wojskową jako nadterminową w okresie od dnia 22 stycznia 1992 r. do dnia 31 grudnia 2009 r.

#### 4. Wymogi formalne

Wniosek o pomoc musi zawierać:
- rodzaj oczekiwanej pomocy,
- nazwę ośrodka szkolenia,
- termin i miejsce realizacji pomocy,
- przewidywane koszty pomocy,
- informacje dotyczące uzyskanej dotychczas pomocy,
- uzasadnienie wyboru.

#### 5. Zasady i wysokość pomocy

Uprawnieni mogą korzystać z pomocy w wysokości i na zasadach określonych w art. 236 ustawy. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, tryb korzystania z pomocy oraz dokumenty, które należy dołączyć do wniosku, a także terminy przesyłania dokumentów potwierdzających ukończenie przekwalifikowania zawodowego oraz zwrotu kosztów przekwalifikowania zawodowego.

### Wnioski

Art. 308 ustawy o obronie Ojczyzny wprowadza kompleksowy system wsparcia dla żołnierzy, którzy z powodu wypadków lub chorób związanych z pełnieniem służby wojskowej, zostali zwolnieni ze służby. Przepis ten uwzględnia również potrzeby rodzin żołnierzy, którzy zmarli w wyniku takich zdarzeń. Wprowadzenie szczególnych uprawnień dla żołnierzy pełniących służbę poza granicami państwa oraz ich rodzin, podkreśla znaczenie i odpowiedzialność państwa za osoby, które narażają swoje życie i zdrowie w służbie ojczyzny.

Przepis określa zasady pracy osoby, która jest młodszym doradcą do spraw zatrudnienia i ma mniej niż rok stażu. Taka osoba może zajmować się pośrednictwem pracy, ale nie działa całkowicie samodzielnie. Jej zadania powinny być wykonywane pod kontrolą doradcy do spraw zatrudnienia, starszego doradcy do spraw zatrudnienia albo przełożonego. Przepis wskazuje więc zarówno wymagany staż, jak i osoby uprawnione do nadzorowania jej pracy.

o rynku pracy i służbach zatrudnienia

Przepis pozwala, aby zadania związane z pośrednictwem pracy wykonywali również doradcy wskazani w art. 92 ust. 1. Oznacza to, że doradcy ci mogą realizować takie zadania obok innych osób uprawnionych do ich wykonywania. Regulacja nie określa tutaj szczegółowego zakresu czynności doradców ani sposobu ich działania. W tym zakresie odsyła do przepisu wskazanego w art. 92 ust. 1.

Klasyfikacja zawodów i specjalności służy do porządkowania działań związanych z rynkiem pracy. Wykorzystuje się ją przy pośrednictwie pracy i poradnictwie zawodowym, a także podczas organizowania szkoleń zawodowych. Służy również do gromadzenia danych potrzebnych do określania polityki zatrudnienia i kształcenia ustawicznego. Może być stosowana także w badaniach, analizach, prognozach i innych opracowaniach dotyczących rynku pracy.

w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania

Przepis określa, kto odpowiada za pośrednictwo pracy na rzecz osób uprawnionych. Zadanie to wykonują trzy grupy podmiotów: dyrektor COAZ, kierownicy OAZ oraz szefowie WCR. Oznacza to, że każda z tych funkcji została wskazana jako odpowiedzialna za prowadzenie takiej działalności, a jej adresatami są osoby objęte uprawnieniem. Przepis nie wyjaśnia jednak, na czym dokładnie pośrednictwo ma polegać ani jak przebiega.

w sprawie korzystania z pomocy w zakresie doradztwa zawodowego, przekwalifikowania, pośrednictwa pracy i odbywania praktyk zawodowych przez żołnierzy zawodowych

Pośrednictwo pracy

Pośrednictwo pracy w przepisach

Kodeks karny wykonawczy1 przepis

o obronie Ojczyzny2 przepisy

o rynku pracy i służbach zatrudnienia2 przepisy

w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania1 przepis

w sprawie korzystania z pomocy w zakresie doradztwa zawodowego, przekwalifikowania, pośrednictwa pracy i odbywania praktyk zawodowych przez żołnierzy zawodowych1 przepis