Pośrednictwo kredytu hipotecznego

Pośrednictwo kredytu hipotecznego to pojęcie określające wykonywanie czynności wskazanych w punkcie 15 art. 4 ustawy „Kredyt hipoteczny oraz nadzór nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami”. Definicja ma charakter odsyłający, dlatego sama nie opisuje szczegółowo tych czynności, lecz nakazuje ustalać ich zakres na podstawie innego punktu tego samego przepisu.

Najważniejszym elementem pojęcia jest faktyczne wykonywanie czynności objętych odesłaniem. Nie chodzi więc o samo używanie określenia „pośrednik” ani o formalne wskazanie takiej roli, lecz o rzeczywisty charakter podejmowanych działań. Aby ocenić, czy dane zachowanie stanowi pośrednictwo kredytu hipotecznego, należy ustalić, czy odpowiada czynnościom wymienionym w punkcie 15. Dopiero takie porównanie pozwala zastosować omawianą kategorię w konkretnej sytuacji.

W ustawie definicja służy wyznaczeniu zakresu pojęcia, którym posługują się przepisy dotyczące kredytu hipotecznego oraz działalności pośredników i agentów. Dzięki temu można odróżnić czynności objęte ustawowym pośrednictwem od działań, które nie mieszczą się w tym pojęciu. Ma to znaczenie przy ustalaniu, czy do określonej aktywności znajdują zastosowanie przepisy odnoszące się do pośredników kredytu hipotecznego.

W praktyce interpretacja tego hasła wymaga czytania go łącznie z punktem 15 art. 4, ponieważ dopiero tam znajduje się opis czynności decydujących o jego zakresie. Samo hasło wskazuje zatem przede wszystkim na ustawową kategorię czynności, a nie na dowolną pomoc lub kontakt związany z kredytem hipotecznym. Znaczenie ma to, czy wykonywane działania spełniają kryteria określone w przepisie, do którego definicja odsyła.