Przepis określa obowiązek składania przez posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w Rzeczypospolitej Polskiej oświadczeń o stanie majątkowym. Oświadczenie obejmuje zarówno majątek odrębny, jak i majątek objęty małżeńską wspólnością majątkową. W szczególności wskazuje się w nim zasoby pieniężne, nieruchomości, udziały, akcje, uczestnictwo w określonych spółkach, działalność gospodarczą, zajmowane stanowiska, dochody oraz mienie nabyte od podmiotów publicznych. Należy również wykazać mienie ruchome o wartości powyżej 10 000 złotych i zobowiązania pieniężne przekraczające tę wartość, w tym kredyty i pożyczki wraz z warunkami ich udzielenia.

Oświadczenie składa się według wzoru stanowiącego załącznik do ustawy, w dwóch egzemplarzach Marszałkowi Sejmu. Terminy jego złożenia obejmują pierwsze posiedzenie Parlamentu Europejskiego, coroczny termin do 30 kwietnia, według stanu na 31 grudnia poprzedniego roku, oraz miesiąc od zarządzenia nowych wyborów. Do oświadczenia rocznego dołącza się kopię zeznania podatkowego PIT. Przy pierwszym złożeniu przekazuje się także informacje dotyczące zaprzestania działalności gospodarczej z wykorzystaniem majątku Skarbu Państwa lub samorządu terytorialnego oraz posiadania takiego majątku.

Jeden egzemplarz trafia do właściwego urzędu skarbowego. Informacje z oświadczeń są co do zasady jawne i publikowane elektronicznie przez Marszałka Sejmu, z wyłączeniem adresu zamieszkania oraz miejsca położenia nieruchomości. Urzędy skarbowe analizują dane, porównując je z wcześniejszymi oświadczeniami i zeznaniem PIT, a wyniki analizy są podawane do wiadomości publicznej. Oświadczenie przechowuje się przez 6 lat. Niezłożenie dokumentu skutkuje utratą prawa do uposażenia do czasu jego złożenia, natomiast podanie nieprawdy lub zatajenie prawdy powoduje odpowiedzialność na podstawie art. 233 § 1 Kodeksu karnego.

o uposażeniu posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w Rzeczypospolitej Polskiej

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2004/1925/text/U/D20041925Lj.pdf

Przepis wprowadza zmiany w ustawie o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia, dotyczące posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w Rzeczypospolitej Polskiej. Jego zasadniczym celem jest wskazanie tej grupy jako osób objętych rozwiązaniami przewidzianymi w zmienianych przepisach oraz określenie sposobu rozliczania składki.

W art. 9 ust. 1 dodano pkt 13a, zgodnie z którym do kręgu wskazanych osób włączono „posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w Rzeczypospolitej Polskiej”. Zmiana art. 14 polega na uzupełnieniu istniejącego odwołania do art. 9 ust. 1 pkt 13 o pkt 13a. Dzięki temu regulacja zawarta w art. 14 obejmuje również nowo wskazaną grupę.

Przepis dodaje także ust. 7a do art. 27. Określa on obowiązki Kancelarii Sejmu w odniesieniu do osoby pobierającej uposażenie posła do Parlamentu Europejskiego wybranego w Rzeczypospolitej Polskiej. Kancelaria Sejmu występuje w tym zakresie jako płatnik, czyli oblicza składkę, pobiera ją z dochodu ubezpieczonego, a następnie odprowadza. Regulacja wskazuje więc zarówno podstawę objęcia posłów określonymi przepisami, jak i podmiot odpowiedzialny za techniczną obsługę składki. Znaczenie praktyczne przepisu sprowadza się do powiązania uposażenia z mechanizmem obliczania, pobierania i odprowadzania składki przez wskazany podmiot.

Posłowie

Posłowie w przepisach

o uposażeniu posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w Rzeczypospolitej Polskiej2 przepisy