Indos przenosi na inną osobę wszystkie prawa związane z wekslem. Jeśli nie wskazuje osoby uprawnionej, posiadacz może wpisać siebie albo kogoś innego, przekazać weksel dalej przez kolejny indos lub przenieść go bez uzupełniania indosu i bez sporządzania następnego. Przepis pozwala więc elastycznie przekazywać taki weksel, także bez ujawniania kolejnego nabywcy w treści indosu.

Prawo wekslowe

Przepis określa, kto i do kiedy może przedstawić weksel trasatowi do przyjęcia. Uprawnienie przysługuje zarówno posiadaczowi weksla, jak i każdej osobie, która faktycznie go ma. Przedstawienie jest możliwe tylko przed nadejściem terminu płatności i powinno nastąpić w miejscu zamieszkania trasata. Przepis wskazuje więc trzy elementy: osobę przedstawiającą, granicę czasową oraz właściwe miejsce.

Przyjęcie weksla oznacza, że trasat, czyli osoba wskazana do zapłaty, akceptuje obowiązek uregulowania należności w terminie płatności. Od chwili przyjęcia staje się akceptantem. Jeżeli nie zapłaci, posiadacz weksla może wystąpić przeciwko niemu bezpośrednio z żądaniem wszystkiego, czego można dochodzić na podstawie art. 48 i 49. Takie roszczenie przysługuje także wtedy, gdy posiadacz jest jednocześnie wystawcą weksla.

Posiadacz weksla może żądać od osoby zobowiązanej zwrotnie zapłaty nieprzyjętej albo niezapłaconej sumy wekslowej. Może także domagać się odsetek, jeżeli zostały zastrzeżone. W przypadku weksli wystawionych i płatnych w Polsce przepis przewiduje również odsetki ustawowe za opóźnienie, liczone od dnia płatności. Ponadto posiadacz może żądać zwrotu kosztów protestu, dokonanych zawiadomień oraz innych kosztów. Jeżeli zwrotne poszukiwanie następuje przed terminem płatności, od sumy wekslowej potrąca się dyskonto. Oblicza się je według stopy dyskontowej Banku Polskiego obowiązującej w dniu zwrotnego poszukiwania w miejscu zamieszkania posiadacza weksla. Oznacza to, że kwota żądana przed terminem płatności jest pomniejszana o tak wyliczone dyskonto. Posiadacz może także żądać prowizji komisowej. Jeżeli strony nie ustaliły jej wysokości, wynosi ona jedną szóstą procent sumy wekslowej. Przepis ustanawia jednocześnie maksymalny poziom tej prowizji, ponieważ nie może ona przekroczyć jednej szóstiej procent sumy wekslowej. Wszystkie wymienione należności składają się na kwotę, której posiadacz może żądać w ramach zwrotnego poszukiwania, z uwzględnieniem potrącenia dyskonta, gdy dochodzenie następuje przed płatnością.

Przepis dotyczy sytuacji, w której posiadacz weksla nie przyjmuje zapłaty oferowanej przez wyręczenie. Taka odmowa ma wpływ na dalsze roszczenia. Posiadacz traci możliwość dochodzenia zwrotnego od tych osób, które zostałyby zwolnione, gdyby zapłata przez wyręczenie została przyjęta. Odrzucenie takiej zapłaty może więc ograniczyć krąg osób, przeciwko którym posiadacz może wystąpić.

O tym, czy weksel można przyjąć tylko w części, decyduje prawo państwa, w którym ma nastąpić jego zapłata. To samo prawo określa, czy posiadacz weksla ma obowiązek przyjąć zapłatę jedynie części należnej sumy. Zatem zasady dotyczące częściowego przyjęcia i częściowej zapłaty nie wynikają bezpośrednio z tego przepisu, lecz z prawa obowiązującego w miejscu płatności weksla.

Posiadacz weksla

Posiadacz weksla w przepisach

Prawo wekslowe6 przepisów