Porty o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej

Określenie „porty o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej” oznacza szczególną kategorię portów morskich wyróżnioną w ustawie o portach i przystaniach morskich. Obejmuje ona wyłącznie cztery porty położone w Gdańsku, Gdyni, Szczecinie i Świnoujściu. O zakwalifikowaniu do tej kategorii decyduje więc wskazanie konkretnego portu w przepisie, a nie dodatkowa ocena jego rozmiaru, wyposażenia, rodzaju obsługiwanych ładunków ani aktualnej działalności.

Elementy pojęcia:

• chodzi o port morski, a nie dowolny obiekt związany z żeglugą;
• katalog obejmuje port w Gdańsku, port w Gdyni, port w Szczecinie oraz port w Świnoujściu;
• lista ma charakter zamknięty, dlatego samo duże znaczenie gospodarcze innego portu nie wystarcza do objęcia go tym określeniem na podstawie tej definicji.

Pojęcie pełni w ustawie funkcję porządkującą i wyznacza grupę portów, do której mogą odnosić się przepisy dotyczące portów o szczególnym znaczeniu z punktu widzenia gospodarki państwa. Dzięki temu wiadomo, jak rozumieć to określenie w dalszych regulacjach ustawy i których portów dotyczy zastosowanie przepisów posługujących się tą kategorią. Ma ono zatem znaczenie przede wszystkim prawne i zakresowe, ponieważ pozwala jednoznacznie ustalić adresatów określonych rozwiązań ustawowych.

Definicja nie tworzy ogólnego rankingu wszystkich portów morskich ani nie opisuje ich parametrów technicznych. Nie przesądza też sama w sobie o sposobie zarządzania portem, jego własności lub zakresie prowadzonej działalności. Wskazuje jedynie, że na potrzeby tej ustawy cztery wymienione lokalizacje traktuje się jako porty o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej. Z punktu widzenia praktyki stosowania prawa najważniejsze jest więc sprawdzenie, czy dany port należy do tej ustawowo wskazanej grupy.