Port zewnętrzny

Port zewnętrzny to szczególna, wyodrębniona część portu mającego podstawowe znaczenie dla gospodarki narodowej. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „Inwestycje w zakresie budowy portów zewnętrznych” i służy określeniu, jaki rodzaj obszaru oraz przedsięwzięcia mieści się w zakresie tej regulacji.

Aby dany obszar można było uznać za port zewnętrzny w rozumieniu ustawy, muszą być spełnione łącznie określone elementy:

• musi chodzić o część portu, a nie o port rozumiany jako całość;
• port, którego częścią jest ten obszar, powinien należeć do portów o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej, wskazanych w art. 2 pkt 3 ustawy o portach;
• część ta musi powstać w wyniku zalądowienia, czyli przekształcenia akwenu w teren lądowy;
• rezultatem tego procesu ma być zmiana charakteru gruntu, z pokrytego wodami na grunt niepokryty wodami.

Decydujące znaczenie ma więc nie sama lokalizacja przy porcie ani planowane wykorzystanie terenu, lecz sposób jego powstania i związek z portem o określonym znaczeniu gospodarczym. Port zewnętrzny jest obszarem utworzonym przez odebranie części akwenu charakteru wodnego i nadanie jej charakteru lądowego. Definicja obejmuje zatem zarówno element organizacyjny, czyli przynależność do określonego portu, jak i element przestrzenny oraz techniczny, związany z przekształceniem wód w ląd.

W praktyce pojęcie to pozwala odróżnić inwestycje dotyczące nowych, zalądowionych części portu od inwestycji realizowanych w istniejących granicach portu lub na terenach, które od początku były lądem. Ma również znaczenie przy ustalaniu, czy określone zamierzenie i obszar mogą być oceniane na podstawie ustawy o inwestycjach w zakresie budowy portów zewnętrznych. Samo określenie „port zewnętrzny” nie oznacza więc każdego portu położonego poza główną częścią portową, lecz tylko część portu spełniającą ustawowe warunki dotyczące znaczenia gospodarczego i powstania w wyniku zalądowienia.