Porozumienie inwestycyjne

Porozumienie inwestycyjne jest szczególną instytucją prawa podatkowego, uregulowaną w Ordynacji podatkowej. Stanowi uzgodnienie zawierane między inwestorem a właściwym organem podatkowym, reprezentującym państwo, w sprawie skutków podatkowych planowanej albo realizowanej inwestycji. Jego celem jest zapewnienie inwestorowi większej pewności co do sposobu stosowania przepisów podatkowych oraz ograniczenie ryzyka rozbieżnej oceny tych samych okoliczności przez organy podatkowe.

Porozumienie nie jest umową cywilnoprawną dotyczącą samej inwestycji. Jest instrumentem publicznoprawnym, którego treść może obejmować ustalenia odnoszące się do kilku podatków i różnych problemów interpretacyjnych. W szczególności może dotyczyć:

• oceny, czy określone transakcje spełniają warunki uznania ich za ceny transferowe oraz sposobu ich ustalania,
• skutków podatkowych planowanych działań i możliwości uzyskania określonych korzyści podatkowych,
• klasyfikacji wyrobów akcyzowych,
• opisu towarów lub usług dla celów podatkowych,
• interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie związanym z inwestycją.

Porozumienie inwestycyjne zawiera się w postępowaniu wszczynanym na wniosek inwestora. Postępowanie może wymagać współdziałania lub zasięgnięcia opinii innych właściwych organów, jeżeli charakter sprawy albo jej okoliczności mają znaczenie dla oceny wniosku. Złożenie wniosku wiąże się z obowiązkiem uiszczenia opłaty wstępnej 50 000 zł w terminie 30 dni. Brak wpłaty powoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia.

Znaczenie praktyczne porozumienia polega na tym, że ustalenia przyjęte przez strony wyznaczają sposób rozumienia i stosowania przepisów podatkowych wobec inwestycji objętej porozumieniem. Może ono łączyć funkcje, które w innych sytuacjach byłyby realizowane w odrębnych procedurach, takich jak interpretacja podatkowa, uprzednie porozumienie cenowe lub uzgodnienie klasyfikacji towaru. Zakres i skutki porozumienia zależą od jego treści oraz spełnienia warunków określonych w przepisach.