Art. 13 Ordynacji podatkowej precyzuje strukturę organów podatkowych w Polsce, określając ich właściwości i kompetencje w zakresie rozstrzygania spraw podatkowych. Przepis ten jest kluczowy dla zrozumienia hierarchii i podziału kompetencji pomiędzy różnymi organami administracji podatkowej.

#### 1. Organy pierwszej instancji

**Naczelnik urzędu skarbowego i naczelnik urzędu celno-skarbowego**:
- Są to podstawowe organy podatkowe odpowiedzialne za bezpośrednie stosowanie przepisów podatkowych. Naczelnik urzędu skarbowego zajmuje się głównie podatkami dochodowymi, VAT, akcyzą i innymi podatkami, natomiast naczelnik urzędu celno-skarbowego ma kompetencje w zakresie ceł oraz podatków związanych z obrotem towarowym z zagranicą.

**Wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta, marszałek województwa**:
- Te organy samorządowe pełnią funkcje podatkowe w zakresie podatków lokalnych, takich jak podatek od nieruchomości, podatek rolny, leśny, od środków transportowych itp.

#### 2. Organy odwoławcze

**Dyrektor izby administracji skarbowej**:
- Jest organem odwoławczym od decyzji naczelnika urzędu skarbowego i naczelnika urzędu celno-skarbowego. Może również pełnić funkcje organu pierwszej instancji na podstawie odrębnych przepisów oraz organu odwoławczego od decyzji wydanych przez siebie w pierwszej instancji.

**Samorządowe kolegium odwoławcze**:
- Jest organem odwoławczym od decyzji organów samorządowych (wójta, burmistrza, starosty, marszałka województwa).

#### 3. Szef Krajowej Administracji Skarbowej (KAS)

Szef KAS pełni różnorodne funkcje, zarówno jako organ pierwszej instancji, jak i organ odwoławczy. Jego kompetencje obejmują m.in.:
- Stwierdzanie nieważności decyzji, wznowienie postępowania, zmiana lub uchylenie decyzji.
- Rozstrzyganie spraw dotyczących uprzednich porozumień cenowych, interpretacji przepisów prawa podatkowego, informacji o schematach podatkowych, opinii zabezpieczających oraz współdziałania podatkowego.

#### 4. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej jest odpowiedzialny za wydawanie interpretacji przepisów prawa podatkowego oraz wiążących informacji stawkowych i akcyzowych. Pełni również funkcje organu odwoławczego w sprawach dotyczących tych interpretacji i informacji.

#### 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych

Minister finansów ma kompetencje w zakresie wydawania interpretacji ogólnych przepisów prawa podatkowego oraz innych spraw określonych w przepisach.

#### 6. Radcy skarbowi

Radcy skarbowi, wykonujący czynności orzecznicze, mają uprawnienia naczelnika urzędu skarbowego, naczelnika urzędu celno-skarbowego oraz dyrektora izby administracji skarbowej w zakresie rozstrzygania spraw podatkowych.

#### 7. Organy podatkowe wyższego stopnia

Organy odwoławcze, takie jak dyrektor izby administracji skarbowej i samorządowe kolegium odwoławcze, pełnią funkcje organów podatkowych wyższego stopnia, co oznacza, że rozpatrują odwołania od decyzji organów pierwszej instancji.

### Podsumowanie

Art. 13 Ordynacji podatkowej kompleksowo reguluje strukturę organów podatkowych w Polsce, określając ich kompetencje i hierarchię. Przepis ten jest fundamentalny dla prawidłowego funkcjonowania systemu podatkowego, zapewniając jasność i przejrzystość w zakresie właściwości poszczególnych organów podatkowych.

Ordynacja podatkowa

Art. 20zo Ordynacji podatkowej wprowadza instytucję niezależnego audytu funkcji podatkowej, który ma być przeprowadzany na zlecenie podatnika przez niezależnego audytora podatkowego. Przepis ten ma na celu zapewnienie obiektywności i rzetelności audytu, eliminując potencjalne konflikty interesów.

#### 1. Cel i znaczenie przepisu

Głównym celem wprowadzenia art. 20zo jest zapewnienie, że audyt funkcji podatkowej będzie przeprowadzany przez podmiot niezależny od podatnika. Ma to na celu zwiększenie transparentności i wiarygodności audytu, co jest szczególnie istotne w kontekście skomplikowanych i często kontrowersyjnych kwestii podatkowych.

#### 2. Kto może być niezależnym audytorem podatkowym?

Zgodnie z przepisem, niezależnym audytorem podatkowym może być:
- spółka doradztwa podatkowego,
- firma audytorska,
- doradca podatkowy,
- biegły rewident.

Jednakże, przepis wyklucza możliwość pełnienia tej roli przez podmioty, które:
- w okresie objętym audytem oraz w trakcie jego przeprowadzania wykonują na rzecz podatnika czynności rewizji finansowej, usługi doradztwa podatkowego lub prawnego,
- są krajowym lub zagranicznym podmiotem powiązanym w rozumieniu ustawy z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych.

#### 3. Wyłączenia

Przepis precyzuje, że niezależnym audytorem podatkowym nie może być podmiot, który:
- wykonuje na rzecz podatnika czynności rewizji finansowej, usługi doradztwa podatkowego lub prawnego,
- jest powiązany z podatnikiem w sposób określony w ustawie o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania.

Wyłączenia te mają na celu uniknięcie sytuacji, w której audytor mógłby być stronniczy lub miałby interes w wyniku audytu. Jest to kluczowe dla zachowania obiektywności i niezależności audytu.

#### 4. Znaczenie dla podatników

Dla podatników przepis ten oznacza konieczność starannego wyboru audytora podatkowego, który spełnia wymogi niezależności. W praktyce może to oznaczać konieczność korzystania z usług różnych podmiotów do różnych celów, aby uniknąć konfliktu interesów.

#### 5. Znaczenie dla audytorów

Dla audytorów podatkowych przepis ten nakłada obowiązek zachowania niezależności i unikania sytuacji, które mogłyby podważyć ich obiektywizm. W praktyce może to oznaczać konieczność rezygnacji z niektórych zleceń lub współpracy z określonymi podmiotami.

#### 6. Podsumowanie

Art. 20zo Ordynacji podatkowej wprowadza istotne zasady dotyczące niezależności audytu funkcji podatkowej. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że audyt będzie przeprowadzany w sposób obiektywny i rzetelny, co jest kluczowe dla zaufania do systemu podatkowego. Podatnicy oraz audytorzy muszą zwracać szczególną uwagę na spełnienie wymogów niezależności, aby uniknąć potencjalnych konfliktów interesów i zapewnić wiarygodność przeprowadzanych audytów.

Art. 20zt Ordynacji Podatkowej wprowadza możliwość zawarcia porozumienia inwestycyjnego, które może obejmować różne aspekty związane z opodatkowaniem. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych punktów tego artykułu.

#### 1. Ocena ceny transferowej transakcji kontrolowanej

Pierwszy punkt art. 20zt dotyczy oceny, czy cena transferowa transakcji kontrolowanej jest ustalona na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane. Jest to kluczowy element w kontekście międzynarodowego prawa podatkowego, mający na celu zapobieganie erozji bazy podatkowej i przenoszeniu zysków (BEPS). W zakresie nieuregulowanym w niniejszym dziale stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych. Oznacza to, że przepisy te mają zastosowanie w sytuacjach, które nie są bezpośrednio uregulowane w Ordynacji Podatkowej, co zapewnia spójność i jednolitość regulacji.

#### 2. Ocena korzyści podatkowej

Drugi punkt odnosi się do oceny, czy do korzyści podatkowej wskazanej we wniosku o zawarcie porozumienia inwestycyjnego nie ma zastosowania przepis art. 119a § 1. Przepis ten dotyczy klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania, która ma na celu przeciwdziałanie sztucznym konstrukcjom prawnym mającym na celu unikanie opodatkowania. W zakresie nieuregulowanym stosuje się odpowiednio przepisy art. 119x § 1 i 2, art. 119y § 1 i 2 oraz art. 119za pkt 1 i 2, co zapewnia kompleksowe podejście do oceny korzyści podatkowej.

#### 3. Klasyfikacja wyrobu akcyzowego lub samochodu osobowego

Trzeci punkt dotyczy klasyfikacji i rodzaju wyrobu akcyzowego lub klasyfikacji samochodu osobowego w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN). W zakresie nieuregulowanym stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o podatku akcyzowym. Jest to istotne z punktu widzenia prawidłowego określenia obowiązków podatkowych związanych z akcyzą, co ma bezpośredni wpływ na wysokość należnego podatku.

#### 4. Opis i klasyfikacja towaru lub usługi oraz stawka podatku

Czwarty punkt odnosi się do opisu i klasyfikacji towaru lub usługi oraz właściwej stawki podatku. W zakresie nieuregulowanym stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. Jest to kluczowe dla prawidłowego określenia zobowiązań podatkowych w zakresie VAT, co ma bezpośredni wpływ na działalność gospodarczą podatników.

#### 5. Interpretacja przepisów prawa podatkowego

Piąty punkt dotyczy interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie nieobjętym pkt 1-4. Przepis art. 14b § 3 stosuje się odpowiednio, co oznacza, że interpretacje indywidualne wydawane przez organy podatkowe mają zastosowanie również w kontekście porozumień inwestycyjnych. Jest to istotne dla zapewnienia pewności prawa i jednolitości stosowania przepisów podatkowych.

### Podsumowanie

Art. 20zt Ordynacji Podatkowej wprowadza kompleksowe rozwiązania umożliwiające zawarcie porozumienia inwestycyjnego, które obejmuje różne aspekty związane z opodatkowaniem. Przepisy te mają na celu zapewnienie pewności prawa oraz jednolitości stosowania przepisów podatkowych, co jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania systemu podatkowego. Wprowadzenie możliwości zawarcia porozumienia inwestycyjnego jest krokiem w kierunku zwiększenia transparentności i przewidywalności w relacjach między podatnikami a organami podatkowymi.

Art. 295a Ordynacji podatkowej reguluje dostęp do informacji przekazanych przez przedsiębiorców w toku postępowania dotyczącego wydania uprzedniego porozumienia cenowego (APA - Advance Pricing Agreement). Przepis ten wprowadza istotne zasady dotyczące ochrony poufności danych oraz określa, kto może mieć dostęp do tych informacji.

1. **Zakres podmiotowy dostępu do informacji:**
   - **Pracownik załatwiający sprawę:** Przepis jasno wskazuje, że dostęp do informacji mają pracownicy bezpośrednio zaangażowani w prowadzenie postępowania w sprawie wydania APA. Jest to logiczne, ponieważ osoby te muszą mieć pełny dostęp do danych, aby móc rzetelnie i skutecznie przeprowadzić postępowanie.
   - **Przełożony pracownika:** Przełożeni pracowników załatwiających sprawę również mają dostęp do informacji. Jest to uzasadnione potrzebą nadzoru i kontroli nad prowadzonymi postępowaniami.
   - **Szef Krajowej Administracji Skarbowej:** Szef KAS, jako najwyższy organ w strukturze administracji skarbowej, ma prawo dostępu do informacji, co jest zgodne z jego rolą nadzorczą i koordynacyjną.

2. **Dostęp za zgodą podatnika:**
   - Przepis przewiduje możliwość udostępnienia informacji innym pracownikom KAS, ale tylko za zgodą podatnika. Dotyczy to pracowników upoważnionych przez Szefa KAS do wykonywania zadań w zakresie współdziałania, o którym mowa w dziale IIB Ordynacji podatkowej. Takie rozwiązanie zwiększa ochronę danych przedsiębiorców, dając im kontrolę nad tym, kto ma dostęp do ich informacji.

3. **Ochrona poufności:**
   - Art. 295a wprowadza mechanizmy mające na celu ochronę poufności informacji przekazywanych przez przedsiębiorców. Ograniczenie dostępu do danych tylko do określonych osób oraz wymóg zgody podatnika na udostępnienie informacji innym pracownikom KAS stanowią istotne zabezpieczenia przed nieuprawnionym dostępem do poufnych danych.

4. **Znaczenie dla przedsiębiorców:**
   - Przepis ten ma duże znaczenie dla przedsiębiorców, którzy mogą być pewni, że informacje przekazywane w toku postępowania dotyczącego APA będą chronione i dostępne tylko dla ściśle określonych osób. Zwiększa to zaufanie do procedur administracyjnych i może zachęcać przedsiębiorców do korzystania z mechanizmu uprzednich porozumień cenowych.

5. **Znaczenie dla administracji skarbowej:**
   - Dla administracji skarbowej przepis ten jest istotny z punktu widzenia organizacji pracy i nadzoru nad postępowaniami. Jasne określenie, kto ma dostęp do informacji, ułatwia zarządzanie procesem i zapewnia odpowiedni poziom kontroli.

Podsumowując, Art. 295a Ordynacji podatkowej wprowadza ważne zasady dotyczące dostępu do informacji w postępowaniach dotyczących uprzednich porozumień cenowych. Przepis ten balansuje między potrzebą ochrony poufności danych przedsiębiorców a koniecznością zapewnienia efektywności i nadzoru nad postępowaniami prowadzonymi przez administrację skarbową.

Art. 296 Ordynacji podatkowej reguluje kwestie związane z przechowywaniem i ochroną akt spraw zawierających informacje szczególnie wrażliwe, które mogą pochodzić z różnych źródeł, takich jak banki, spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, instytucje finansowe, a także z innych państw. Przepis ten ma na celu zapewnienie odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa i poufności dla danych, które mogą mieć kluczowe znaczenie dla interesów podatników oraz państwa.

### Komentarz:

1. **Zakres informacji objętych ochroną**:
   - Przepis wyraźnie wskazuje na różne źródła informacji, które podlegają szczególnej ochronie. Są to m.in. dane pochodzące z banków, spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, instytucji finansowych, a także informacje uzyskane od obcych państw.
   - Szczególną uwagę zwraca się na informacje uzyskane w ramach postępowań dotyczących uprzednich porozumień cenowych oraz współdziałania podatnika z organami podatkowymi.

2. **Zasady przechowywania**:
   - Informacje te muszą być przechowywane w pomieszczeniach zabezpieczonych zgodnie z przepisami o ochronie informacji niejawnych. Oznacza to, że muszą być spełnione określone standardy bezpieczeństwa, które minimalizują ryzyko nieuprawnionego dostępu do tych danych.
   - Po wykorzystaniu, informacje te są wyłączane z akt sprawy i przechowywane z zachowaniem zasad określonych dla informacji niejawnych o klauzuli „zastrzeżone”. Adnotacja o wyłączeniu musi być dokonana w aktach sprawy, co zapewnia transparentność i możliwość śledzenia historii dokumentów.

3. **Ponowne włączenie do akt sprawy**:
   - Ponowne włączenie tych informacji do akt sprawy jest możliwe wyłącznie w przypadkach określonych w art. 297 i 297a Ordynacji podatkowej. Oznacza to, że istnieją ściśle określone warunki, które muszą być spełnione, aby takie informacje mogły być ponownie użyte w postępowaniu podatkowym.

### Wnioski:

Art. 296 Ordynacji podatkowej wprowadza rygorystyczne zasady dotyczące przechowywania i ochrony informacji wrażliwych, co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa danych podatników oraz dla ochrony interesów państwa. Przepis ten podkreśla znaczenie odpowiedniego zabezpieczenia informacji, które mogą mieć istotne znaczenie w kontekście międzynarodowej wymiany informacji podatkowych oraz w postępowaniach dotyczących podwójnego opodatkowania i uprzednich porozumień cenowych.

Dzięki tym regulacjom, podatnicy mogą mieć większą pewność, że ich dane są odpowiednio chronione, a organy podatkowe mają jasno określone procedury, które muszą być przestrzegane w zakresie przechowywania i ponownego wykorzystania tych informacji.

Art. 86e Ordynacji podatkowej reguluje kwestie związane z obowiązkiem przekazywania informacji o schematach podatkowych, szczególnie w sytuacjach, gdy obowiązek ten dotyczy więcej niż jednego podmiotu. Przepis ten jest istotny z punktu widzenia współpracy między różnymi podmiotami oraz koordynacji działań w zakresie raportowania schematów podatkowych.

#### 1. Zwolnienie z obowiązku przekazania informacji
Pierwsza część przepisu stanowi, że jeśli więcej niż jeden podmiot jest zobowiązany do przekazania informacji o schemacie podatkowym, wykonanie tego obowiązku przez jeden z nich zwalnia pozostałych. Warunkiem jest, aby pozostali podmioty zostały wskazane w informacji o schemacie podatkowym i poinformowane na piśmie o NSP (Numerze Schematów Podatkowych) tego schematu, z załączeniem potwierdzenia nadania NSP. Przepis ten ma na celu uniknięcie dublowania obowiązków raportowych i uproszczenie procedur.

#### 2. Przypadki transgraniczne
Druga część przepisu odnosi się do sytuacji, gdy schemat podatkowy ma charakter transgraniczny. W takich przypadkach, jeśli promotor, korzystający lub wspomagający udowodni, że schemat podatkowy został poprawnie przekazany właściwym organom w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej na podstawie przepisów tego państwa implementujących wymogi wynikające z art. 8ab dyrektywy Rady 2011/16/UE, jest on zwolniony z obowiązku przekazania informacji Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej. Przepis ten ma na celu uniknięcie podwójnego raportowania i promowanie współpracy międzynarodowej w zakresie wymiany informacji podatkowych.

#### 3. Wyjątek dotyczący uprzednich porozumień cenowych
Ostatnia część przepisu wyraźnie wskazuje, że trwające postępowanie w przedmiocie wydania uprzedniego porozumienia cenowego lub wydanie takiego porozumienia nie zwalnia z obowiązku przekazania informacji o schemacie podatkowym. Uprzednie porozumienia cenowe, regulowane ustawą z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych, są narzędziem mającym na celu zapobieganie sporom podatkowym, jednak nie zwalniają one z obowiązków raportowych dotyczących schematów podatkowych.

#### 4. Odpowiednie stosowanie art. 86b § 3
Przepis art. 86e odsyła do odpowiedniego stosowania art. 86b § 3, który reguluje kwestie związane z obowiązkiem przekazywania informacji o schematach podatkowych. Odesłanie to ma na celu zapewnienie spójności i jednolitości w stosowaniu przepisów dotyczących raportowania schematów podatkowych.

### Podsumowanie
Art. 86e Ordynacji podatkowej wprowadza mechanizmy mające na celu uproszczenie procedur raportowania schematów podatkowych oraz unikanie dublowania obowiązków raportowych. Przepis ten promuje współpracę między podmiotami oraz międzynarodową wymianę informacji podatkowych, jednocześnie wyraźnie wskazując na wyjątki dotyczące uprzednich porozumień cenowych. Właściwe stosowanie tego przepisu jest kluczowe dla efektywnego zarządzania obowiązkami raportowymi w zakresie schematów podatkowych.

Porozumienie cenowe

Porozumienie cenowe w przepisach

Ordynacja podatkowa8 przepisów