Pomoc udzielana w ramach wyłączeń grupowych

„Pomoc udzielana w ramach wyłączeń grupowych” to pomoc publiczna, która korzysta z wyłączenia z obowiązku wcześniejszej notyfikacji Komisji Europejskiej. Oznacza to, że jej udzielenie nie wymaga przeprowadzenia indywidualnej procedury zgłoszenia, jeżeli dana pomoc mieści się w kategoriach określonych w odpowiednich rozporządzeniach Komisji wydanych na podstawie przepisów unijnych dotyczących stosowania zasad pomocy państwa.

Pojęcie ma dwa podstawowe elementy. Po pierwsze, chodzi o pomoc publiczną, a więc wsparcie spełniające przesłanki uznania go za pomoc państwa. Po drugie, pomoc musi należeć do grup objętych wyłączeniem przewidzianym w rozporządzeniach Komisji. Sam fakt, że wsparcie jest pomocą publiczną, nie wystarcza do zastosowania tego określenia. Konieczne jest także to, aby konkretny rodzaj pomocy i sposób jej udzielenia odpowiadały warunkom właściwego wyłączenia.

W ustawie o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej pojęcie służy rozróżnieniu pomocy wymagającej notyfikacji od pomocy, dla której unijne przepisy przewidują uproszczony tryb. Dzięki temu można wskazać, że dana forma wsparcia nie podlega obowiązkowi zgłoszenia, ponieważ została z góry uznana za zgodną z zasadami rynku wewnętrznego w zakresie określonym przez właściwe rozporządzenie.

Znaczenie praktyczne wyłączeń grupowych polega przede wszystkim na ograniczeniu formalności związanych z udzielaniem pomocy. Podmiot udzielający wsparcia nie musi kierować odrębnego zgłoszenia do Komisji, lecz nadal powinien ustalić, czy pomoc rzeczywiście spełnia wymagania przewidziane dla danej kategorii. Istotne jest więc nie tylko zakwalifikowanie wsparcia jako objętego wyłączeniem, ale także zachowanie warunków, od których zależy możliwość skorzystania z tego rozwiązania. Pojęcie wskazuje zatem na szczególny status pomocy publicznej, a nie na całkowite wyłączenie jej spod reguł dotyczących pomocy państwa.