Polski podmiot powierzający pracę cudzoziemcowi

„Polski podmiot powierzający pracę cudzoziemcowi” to określenie podmiotu, który powierza wykonywanie pracy cudzoziemcowi i ma wymagany związek z terytorium Polski. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

O uznaniu podmiotu za polski w rozumieniu tej ustawy decyduje przede wszystkim jego siedziba albo miejsce pobytu stałego w Polsce. Definicja obejmuje również oddział lub przedstawicielstwo podmiotu zagranicznego, jeżeli działa ono jako podmiot powierzający pracę cudzoziemcowi. Oznacza to, że określenie „polski” nie ogranicza się wyłącznie do podmiotów utworzonych w Polsce. Może odnosić się także do jednostki podmiotu zagranicznego, która jest wskazana w definicji.

Ustawa przewiduje ponadto szczególne ujęcie dotyczące obywatela państwa będącego stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym. W takim przypadku istotne jest posiadanie na terytorium Polski stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej. Ta przesłanka zastępuje wskazanie siedziby albo miejsca pobytu stałego i pozwala objąć definicją osobę prowadzącą działalność w sposób trwale związany z Polską.

W praktyce pojęcie służy do ustalenia, jaki podmiot jest traktowany przez tę ustawę jako polski podmiot powierzający pracę cudzoziemcowi. Ma to znaczenie przy określaniu, czy dany podmiot mieści się w zakresie regulacji dotyczących legalnego powierzania pracy cudzoziemcom oraz jakie obowiązki związane z tym procesem mogą go dotyczyć. Przy ocenie należy sprawdzić zarówno fakt powierzania pracy cudzoziemcowi, jak i rodzaj więzi podmiotu z terytorium Polski, wskazany w definicji. W przypadku podmiotów zagranicznych trzeba dodatkowo ustalić, czy chodzi o ich oddział lub przedstawicielstwo, natomiast w przypadku obywatela państwa strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, czy istnieje stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej w Polsce.