Polityka publiczna

Polityka publiczna, w rozumieniu ustawy „o zasadach prowadzenia polityki rozwoju”, to dokument, który porządkuje sposób działania państwa w określonej dziedzinie albo na konkretnym obszarze. Nie chodzi więc o pojedyncze działanie, program czy ogólną deklarację, lecz o dokument wskazujący, jakie warunki należy uwzględnić, do jakich celów należy dążyć i w jakich kierunkach powinien przebiegać rozwój kraju.

Najważniejsze elementy pojęcia to:

• forma dokumentu, który przedstawia przyjęte założenia i kierunki działania;
• określenie podstawowych uwarunkowań, czyli czynników istotnych dla rozwoju w danej dziedzinie lub na danym obszarze;
• wskazanie celów, które mają zostać osiągnięte;
• określenie kierunków rozwoju, czyli ogólnego sposobu prowadzenia działań;
• uwzględnienie rozwoju kraju w wymiarze społecznym, gospodarczym i przestrzennym;
• bezpośrednie wynikanie ze strategii rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 2 i 3 ustawy.

Z definicji wynika, że polityka publiczna ma łączyć ogólne założenia strategii rozwoju z konkretną dziedziną lub obszarem wymagającym uporządkowanego podejścia. Jej treść powinna zatem pozostawać zgodna z kierunkami wyznaczonymi w odpowiednich strategiach, a jednocześnie przekładać je na uwarunkowania, cele i priorytety właściwe dla danego zakresu.

W praktyce pojęcie to służy wyodrębnieniu dokumentów, które mogą stanowić punkt odniesienia dla planowania i prowadzenia działań rozwojowych. Ułatwia także ocenę, czy dany dokument rzeczywiście dotyczy polityki publicznej w rozumieniu ustawy. Znaczenie ma zarówno jego zawartość, jak i powiązanie ze strategiami rozwoju. Dokument powinien przedstawiać szerszą, uporządkowaną koncepcję rozwoju, obejmującą odpowiedni wymiar społeczny, gospodarczy lub przestrzenny, a często łączącą wszystkie te perspektywy. Dzięki temu polityka publiczna porządkuje cele i kierunki działań w wybranej dziedzinie albo na danym obszarze oraz zapewnia ich powiązanie z polityką rozwoju kraju.