Polityce wynagrodzeń neutralnej pod względem płci

Polityka wynagrodzeń neutralna pod względem płci to sposób ustalania i stosowania zasad wynagradzania, który opiera się na równej zapłacie za pracę taką samą albo za pracę przedstawiającą taką samą wartość. Ustawowa definicja tego pojęcia znajduje się w ustawie „Obrót instrumentami finansowymi”. Jej istotą jest powiązanie wynagrodzenia z rzeczywistym rodzajem i wartością wykonywanej pracy, a nie z płcią osoby, która ją wykonuje.

Pojęcie obejmuje kilka podstawowych elementów:

• istnienie polityki wynagrodzeń, czyli przyjętych zasad dotyczących kształtowania wynagrodzeń,
• stosowanie zasady równego wynagrodzenia,
• porównywanie pracy identycznej albo pracy o porównywalnej wartości,
• neutralność zasad wobec płci pracowników lub innych osób objętych polityką.

Nie oznacza to, że każda osoba wykonująca jakiekolwiek obowiązki powinna otrzymywać takie samo wynagrodzenie. Równość odnosi się do przypadków, w których praca jest taka sama albo ma taką samą wartość. Jeżeli zakres, charakter lub wartość pracy są odmienne, sama różnica w wynagrodzeniu nie przesądza jeszcze o naruszeniu tej zasady. Kluczowe jest natomiast, aby przy porównywaniu pracy i ustalaniu wynagrodzenia płeć nie była podstawą odmiennego traktowania.

W ustawie pojęcie wyznacza znaczenie określenia odnoszącego się do neutralnej pod względem płci polityki wynagrodzeń. Dzięki temu można oceniać, czy przyjęte zasady wynagradzania odpowiadają wymaganiu równego traktowania pracy takiej samej lub pracy o takiej samej wartości. W praktyce definicja stanowi punkt odniesienia przy analizie konstrukcji polityki wynagrodzeń oraz jej zgodności z zasadą równości. Zwraca uwagę, że ocena nie powinna ograniczać się do formalnego brzmienia zasad, lecz powinna uwzględniać ich zastosowanie do porównywalnych rodzajów pracy. Terminem tym posługuje się więc ustawodawca w kontekście reguł wynagradzania dotyczących obszaru objętego ustawą.