Art. 25 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (KRiO) reguluje kwestie dotyczące nazwiska, które małżonkowie będą nosić po zawarciu małżeństwa. Przepis ten jest istotny z punktu widzenia prawa rodzinnego, ponieważ określa zasady, na jakich małżonkowie mogą decydować o swoim nazwisku po ślubie.

1. **Oświadczenie przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego**:
   - Zgodnie z art. 25 KRiO, każdy z małżonków składa oświadczenie dotyczące nazwiska przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego. Oświadczenie to może być złożone bezpośrednio po zawarciu małżeństwa lub przed sporządzeniem zaświadczenia stwierdzającego brak okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa.
   - Procedura ta zapewnia formalność i pewność prawną w zakresie zmiany nazwiska, co jest istotne dla rejestracji stanu cywilnego i innych formalności prawnych.

2. **Opcje dotyczące nazwiska**:
   - Małżonkowie mają kilka możliwości wyboru nazwiska:
     a) Mogą nosić wspólne nazwisko będące dotychczasowym nazwiskiem jednego z nich.
     b) Każdy z małżonków może zachować swoje dotychczasowe nazwisko.
     c) Każdy z małżonków może połączyć swoje dotychczasowe nazwisko z nazwiskiem drugiego małżonka. Ważne jest, że nazwisko utworzone w wyniku połączenia nie może składać się z więcej niż dwóch członów.
   - Te opcje dają małżonkom dużą elastyczność i możliwość wyboru rozwiązania, które najlepiej odpowiada ich potrzebom i preferencjom.

3. **Brak oświadczenia**:
   - W przypadku, gdy małżonkowie nie złożą oświadczenia w sprawie nazwiska, każdy z nich zachowuje swoje dotychczasowe nazwisko. Jest to domyślne rozwiązanie, które zapewnia ciągłość i stabilność prawną w sytuacji, gdy małżonkowie nie podejmą decyzji w tej kwestii.

4. **Znaczenie praktyczne**:
   - Przepis ten ma istotne znaczenie praktyczne, ponieważ nazwisko jest jednym z podstawowych elementów tożsamości prawnej osoby. Decyzja o nazwisku po zawarciu małżeństwa może mieć wpływ na wiele aspektów życia codziennego, w tym na kwestie administracyjne, zawodowe i społeczne.
   - Elastyczność w wyborze nazwiska pozwala małżonkom na dostosowanie decyzji do swoich indywidualnych potrzeb i przekonań, co jest zgodne z zasadą autonomii jednostki.

Podsumowując, art. 25 KRiO w sposób jasny i precyzyjny reguluje kwestie dotyczące nazwiska małżonków po zawarciu małżeństwa, zapewniając im szeroką swobodę wyboru oraz formalność i pewność prawną w tym zakresie. Przepis ten odzwierciedla współczesne podejście do prawa rodzinnego, które kładzie nacisk na autonomię i indywidualne decyzje małżonków.

Kodeks rodzinny i opiekuńczy

Art. 90^1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wprowadza istotne regulacje dotyczące nazwiska dziecka, które może być utworzone przez połączenie nazwisk rodziców lub nazwiska jednego z rodziców z nazwiskiem jego małżonka, od którego dziecko nie pochodzi. Przepis ten ma na celu uregulowanie kwestii nazwisk dzieci w sytuacjach, gdy rodzice mają różne nazwiska lub gdy dziecko pochodzi z rodziny zrekonstruowanej.

### Kluczowe elementy przepisu:

1. **Ograniczenie liczby członów nazwiska**:
   - Nazwisko dziecka utworzone przez połączenie nazwisk matki i ojca lub nazwiska jednego z rodziców z nazwiskiem jego małżonka nie może składać się z więcej niż dwóch członów. Jest to istotne ograniczenie, które ma na celu zapobieżenie nadmiernemu rozbudowywaniu nazwisk, co mogłoby prowadzić do komplikacji administracyjnych i społecznych.

2. **Pierwsze człony nazwisk**:
   - W skład nazwiska dziecka wchodzą pierwsze człony nazwisk podlegających połączeniu. Oznacza to, że jeśli rodzice mają nazwiska dwuczłonowe, do nazwiska dziecka zostaną włączone tylko pierwsze człony tych nazwisk. Przykładowo, jeśli matka nosi nazwisko „Nowak-Kowalska”, a ojciec „Wiśniewski”, nazwisko dziecka będzie „Nowak-Wiśniewski”.

3. **Wyjątek od zasady pierwszych członów**:
   - Przepis przewiduje wyjątek od zasady pierwszych członów nazwisk, jeśli w wyniku połączenia powstałoby nazwisko, którego człony są jednakowe. W takim przypadku należy unikać powtarzania tych samych członów. Przykładowo, jeśli matka nosi nazwisko „Nowak-Nowak”, a ojciec „Nowak”, nazwisko dziecka nie może brzmieć „Nowak-Nowak”.

### Komentarz:

Art. 90^1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego jest przepisem, który wprowadza jasne zasady dotyczące tworzenia nazwisk dzieci w sytuacjach, gdy rodzice mają różne nazwiska lub gdy dziecko pochodzi z rodziny zrekonstruowanej. Przepis ten ma na celu zapewnienie spójności i przejrzystości w kwestii nazwisk, co jest istotne zarówno z punktu widzenia administracyjnego, jak i społecznego.

Ograniczenie liczby członów nazwiska do dwóch jest racjonalne i zapobiega nadmiernemu rozbudowywaniu nazwisk, co mogłoby prowadzić do trudności w codziennym funkcjonowaniu dziecka oraz w kontaktach z instytucjami. Zasada pierwszych członów nazwisk jest również logiczna i ułatwia tworzenie nazwisk, które są łatwe do zapamiętania i używania.

Wyjątek dotyczący jednakowych członów nazwisk jest istotny, aby uniknąć powtarzania tych samych elementów, co mogłoby prowadzić do niejasności i problemów w identyfikacji osoby.

Podsumowując, art. 90^1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wprowadza przemyślane i praktyczne rozwiązania dotyczące tworzenia nazwisk dzieci, które uwzględniają zarówno potrzeby administracyjne, jak i społeczne. Przepis ten jest ważnym elementem regulacji prawnych dotyczących rodziny i opieki, zapewniającym spójność i przejrzystość w kwestii nazwisk dzieci.

Połączenie nazwisk

Połączenie nazwisk w przepisach