Połączenie głosowe

Połączenie głosowe to forma komunikacji, w której połączenie zostaje nawiązane z wykorzystaniem publicznie dostępnej usługi komunikacji interpersonalnej i umożliwia rozmowę głosową w obu kierunkach. Oznacza to, że uczestnicy mogą nie tylko odbierać przekaz, lecz także wzajemnie przekazywać sobie głos. Istotne jest zatem rzeczywiste zapewnienie możliwości dwustronnej komunikacji, a nie samo przesłanie dźwięku do odbiorcy.

Na pojęcie składają się trzy podstawowe elementy:

• ustanowienie połączenia, czyli nawiązanie komunikacji między uczestnikami za pomocą określonej usługi;
• wykorzystanie publicznie dostępnej usługi komunikacji interpersonalnej, a więc usługi przeznaczonej do porozumiewania się osób i dostępnej dla użytkowników, a nie wyłącznie dla zamkniętej, ściśle określonej grupy;
• dwukierunkowa komunikacja głosowa, czyli możliwość prowadzenia rozmowy, w której głos może być przekazywany w obie strony.

Definicja pochodzi z ustawy „Zwalczanie nadużyć w komunikacji elektronicznej”. W ramach tej ustawy pojęcie pomaga określić, jakie rodzaje komunikacji elektronicznej są objęte jej zakresem. Ma więc znaczenie przy rozróżnianiu połączeń głosowych od innych sposobów przekazywania informacji, takich jak komunikacja wyłącznie tekstowa, przekaz jednokierunkowy albo usługi, które nie służą bezpośredniemu porozumiewaniu się osób.

W praktyce o zakwalifikowaniu danego sposobu komunikacji jako połączenia głosowego decyduje nie sama obecność dźwięku, lecz łączne spełnienie wskazanych przesłanek. Usługa musi być dostępna publicznie, służyć komunikacji interpersonalnej, a ustanowione połączenie musi pozwalać uczestnikom na wzajemne porozumiewanie się głosem. Takie rozumienie pojęcia wyznacza granice stosowania przepisów ustawy wobec określonych form komunikacji i ułatwia ocenę, czy dana komunikacja mieści się w kategorii połączeń głosowych.