Pojazd używany do celów specjalnych

Pojazd używany do celów specjalnych to, w rozumieniu ustawy „Prawo o ruchu drogowym”, szczególny rodzaj pojazdu przeznaczonego do wykonywania zadań przez określone służby i podmioty. Aby uznać pojazd za należący do tej kategorii, muszą być spełnione łącznie określone przesłanki.

Po pierwsze, chodzi o pojazd samochodowy albo ciągnik rolniczy, który został w sposób szczególny przystosowany do przewozu osób lub ładunków. Takie przystosowanie odróżnia go od zwykłych pojazdów, ponieważ jego konstrukcja lub wyposażenie ma odpowiadać określonemu, specjalnemu sposobowi wykorzystania. Po drugie, pojazd musi być używany przez jeden z podmiotów wskazanych w ustawie.

Do tego grona należą między innymi Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej, Policja, służby specjalne, Straż Graniczna, Służba Celno-Skarbowa, Służba Ochrony Państwa, jednostki ochrony przeciwpożarowej, służby ratownictwa wodnego i górskiego, Morska Służba Poszukiwania i Ratownictwa, Inspekcja Transportu Drogowego oraz Służba Więzienna. Ustawa wymienia te podmioty w sposób konkretny, dlatego samo nietypowe wyposażenie pojazdu nie wystarcza do zakwalifikowania go jako pojazdu używanego do celów specjalnych.

Definicja służy wyodrębnieniu w przepisach ruchu drogowego pojazdów, których przeznaczenie wiąże się z realizacją zadań publicznych, ochroną, bezpieczeństwem, ratownictwem lub wykonywaniem innych wyspecjalizowanych obowiązków. W praktyce pozwala odróżnić je od zwykłych pojazdów samochodowych i ciągników rolniczych oraz jednoznacznie wskazać, jakie cechy i sposób użytkowania decydują o ich zaliczeniu do tej kategorii.