Pojazd skompletowany

„Pojazd skompletowany” to określenie prawne pojazdu, którego status ustala się przez odwołanie do jednej z trzech wskazanych regulacji unijnych. Nie chodzi więc wyłącznie o potoczne stwierdzenie, że pojazd został złożony z poszczególnych części. Aby uznać go za skompletowany w rozumieniu ustawy, musi on należeć do zakresu pojazdów opisanych w odpowiednim przepisie jednego z tych rozporządzeń.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• istnienie pojazdu, który może być objęty systemem homologacji;
• zakwalifikowanie go do jednej z kategorii wskazanych w odpowiednich przepisach unijnych;
• zastosowanie właściwego rozporządzenia, zależnie od rodzaju i przeznaczenia pojazdu;
• spełnienie kryteriów wynikających z przepisu, do którego odsyła ustawa.

Ustawa o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia nie opisuje tego pojęcia przez szczegółową charakterystykę konstrukcji, lecz posługuje się odesłaniem do regulacji unijnych. Oznacza to, że zakres terminu należy ustalać razem z treścią właściwego przepisu danego rozporządzenia, a nie tylko na podstawie znaczenia słów „skompletowany” i „pojazd”. W zależności od przypadku punktem odniesienia jest przepis dotyczący pojazdów objętych rozporządzeniem 167/2013, 168/2013 albo 2018/858.

W praktyce kwalifikacja pojazdu jako skompletowanego ma znaczenie dla ustalenia, jakie przepisy homologacyjne należy zastosować i jak oceniać zgodność pojazdu z wymaganiami przewidzianymi dla jego kategorii. Pomaga także odróżnić pojazd objęty określonym trybem homologacji od innych pojazdów lub etapów ich wytwarzania. Jest to zatem termin techniczno-prawny, używany przede wszystkim do prawidłowego przyporządkowania pojazdu do właściwych procedur i wymagań.

Pojęcie to może mieć znaczenie również przy stosowaniu przepisów Prawa o ruchu drogowym, gdy przepisy dotyczące pojazdu odwołują się do jego cech lub kategorii ustalanych w systemie homologacji.