Pojazd kompletny

Pojazd kompletny to pojazd, którego status prawny ustala się przez odwołanie do odpowiednich przepisów szczegółowych, a nie przez samą potoczną ocenę jego wyglądu lub wyposażenia. Ustawa o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia wiąże to pojęcie z pojazdami opisanymi w jednym z trzech wskazanych rozporządzeń. O tym, czy dany pojazd jest kompletny, decyduje więc jego zakwalifikowanie do właściwej kategorii oraz spełnienie przesłanek wynikających z przepisów przypisanych do tej kategorii.

Najważniejsze elementy pojęcia:

• chodzi o konkretny pojazd objęty zakresem jednego z wymienionych rozporządzeń;
• zastosowanie ma odpowiedni przepis, wybrany zależnie od rodzaju i kategorii pojazdu;
• znaczenie pojęcia wynika z regulacji dotyczących homologacji, a więc formalnej oceny pojazdu i jego wyposażenia pod kątem wymagań przewidzianych dla danej grupy pojazdów.

Odesłanie do przepisów unijnych sprawia, że definicja nie tworzy w ustawie odrębnego, pełnego opisu technicznego pojazdu kompletnego. Ustawa wskazuje raczej, gdzie należy szukać właściwych kryteriów. W praktyce pozwala to jednolicie ustalić, czy pojazd jest traktowany jako kompletny na potrzeby procedur homologacyjnych i stosowania wymagań dotyczących pojazdu oraz jego wyposażenia. Ma to znaczenie także przy rozróżnianiu pojazdu kompletnego od pojazdu, którego proces przygotowania lub dostosowania wymaga dalszych czynności przewidzianych w odpowiednich regulacjach.

Pojęcie pojazdu kompletnego występuje również w przepisach dotyczących postępowania z pojazdami wycofanymi z eksploatacji. Jest używane przy określaniu zakresu listy istotnych elementów takiego pojazdu oraz przy regulacjach odnoszących się do odpadów z jego demontażu poddawanych próbie strzępienia. Dzięki temu status pojazdu wpływa nie tylko na kwestie homologacyjne, lecz także na sposób stosowania wybranych przepisów związanych z jego dalszym zagospodarowaniem.