Pojazd elektryczny

Pojazd elektryczny to, w rozumieniu ustawy „Elektromobilność i paliwa alternatywne”, szczególna kategoria pojazdu samochodowego, którego napęd opiera się wyłącznie na energii elektrycznej zgromadzonej w akumulatorze. Energię tę można uzupełniać przez podłączenie pojazdu do zewnętrznego źródła zasilania. Oznacza to, że dla zakwalifikowania pojazdu jako elektrycznego konieczne jest spełnienie kilku warunków jednocześnie.

Po pierwsze, musi on być pojazdem samochodowym w znaczeniu nadanym temu pojęciu przez przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym. Po drugie, do napędu ma wykorzystywać wyłącznie energię elektryczną. Po trzecie, energia ta musi być wcześniej zgromadzona dzięki możliwości podłączenia pojazdu do zewnętrznego źródła zasilania, na przykład urządzenia służącego do ładowania. Definicja odnosi się więc zarówno do rodzaju pojazdu, jak i do sposobu jego zasilania.

Słowo „wyłącznie” ma istotne znaczenie. W tej kategorii mieszczą się pojazdy napędzane energią elektryczną, ale nie pojazdy, w których napęd elektryczny współpracuje z innym źródłem energii, takim jak paliwo ciekłe. Sam fakt wyposażenia pojazdu w silnik elektryczny nie wystarcza, jeżeli energia elektryczna nie jest jedynym źródłem napędu.

Definicja służy wyznaczeniu zakresu podmiotowego przepisów ustawy dotyczących elektromobilności i paliw alternatywnych. Pozwala rozróżnić pojazdy objęte regulacjami odnoszącymi się do napędu elektrycznego od innych pojazdów samochodowych. W praktyce ma znaczenie przy ustalaniu, czy dany pojazd może być traktowany jako elektryczny na potrzeby stosowania przepisów tej ustawy, w szczególności regulacji związanych z rozwojem elektromobilności, użytkowaniem takich pojazdów oraz infrastrukturą służącą ich zasilaniu. Pojęcie nie obejmuje każdego pojazdu korzystającego z energii elektrycznej, lecz tylko taki pojazd samochodowy, który spełnia wszystkie wskazane przesłanki łącznie.