Pojazd do jazd testowych

„Pojazd do jazd testowych” to szczególna kategoria pojazdu mechanicznego wyróżniona w ustawie o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. Chodzi o pojazd, który ma być wykorzystywany do jazd testowych przez uprawniony podmiot, lecz aby został objęty tą definicją, musi spełniać jednocześnie kilka warunków.

Po pierwsze, pojazd musi należeć do grupy pojazdów mechanicznych wskazanych w art. 2 pkt 10 lit. a tej ustawy. Po drugie, nie może być wcześniej zarejestrowany ani w Polsce, ani za granicą. Znaczenie ma więc wcześniejsza rejestracja pojazdu, a nie tylko to, czy w danym momencie jest on zarejestrowany. Po trzecie, pojazd musi być używany przez podmiot uprawniony, o którym mowa w art. 80s ust. 2 ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Po czwarte, korzystanie z niego musi odbywać się na podstawie decyzji o profesjonalnej rejestracji pojazdów.

Wszystkie te przesłanki muszą wystąpić łącznie. Sam fakt, że pojazd jest nowy albo że odbywa jazdy próbne, nie wystarcza do uznania go za pojazd do jazd testowych w rozumieniu ustawy. Istotne są także status podmiotu korzystającego z pojazdu oraz formalna podstawa jego używania.

Definicja służy wyodrębnieniu pojazdów wykorzystywanych w ramach profesjonalnej rejestracji i określeniu ich miejsca w systemie przepisów o ubezpieczeniach obowiązkowych. W praktyce pozwala odróżnić taki pojazd od zwykłego pojazdu uczestniczącego w ruchu oraz wskazuje, że jego status wynika z połączenia cech samego pojazdu, sposobu jego wykorzystania i decyzji o profesjonalnej rejestracji. Pojęcie może mieć znaczenie przy stosowaniu przepisów ubezpieczeniowych dotyczących pojazdów objętych ustawą.