Przepis określa podstawową wysokość składki na ubezpieczenie zdrowotne. Wynosi ona 9% podstawy wymiaru składki. Oznacza to, że wysokość składki ustala się przez odniesienie do określonej podstawy, a następnie zastosowanie stawki 9%. Sam przepis nie definiuje jednak, w jaki sposób ustala się podstawę wymiaru składki. Składka ma charakter miesięczny. Oznacza to, że jest określana za miesiąc, a nie jako świadczenie o dowolnym okresie rozliczenia. Jednocześnie składka jest niepodzielna. Z treści przepisu wynika więc, że co do zasady nie dzieli się jej na części. Reguły dotyczące wysokości, miesięcznego charakteru albo niepodzielności składki mogą być zmienione lub uzupełnione w przypadkach wskazanych w przepisie. Wyjątki dotyczą przepisów oznaczonych jako art. 79a, art. 80, art. 82 i art. 242, a w zakresie miesięczności i niepodzielności także art. 81 ust. 2 i 2e. Bez zastosowania tych wyjątków obowiązuje stawka 9% podstawy wymiaru oraz miesięczna i niepodzielna składka.

o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych

Dla części osób objętych ubezpieczeniem zdrowotnym podstawę wymiaru składki ustala się według zasad obowiązujących przy składkach emerytalnych i rentowych. Przepis przewiduje jednak szczególne reguły między innymi dla osób prowadzących działalność pozarolniczą, które rozliczają podatek według określonych zasad. W ich przypadku roczna podstawa wymiaru składki odpowiada dochodowi z działalności gospodarczej za rok kalendarzowy. Jest to różnica między przychodami a kosztami ich uzyskania, pomniejszona o zapłacone składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów. Nowa wysokość podstawy obowiązuje od 1 lutego danego roku do 31 stycznia następnego roku. Ten okres ustawa nazywa rokiem składkowym. Jeżeli roczna podstawa obliczona na podstawie dochodu jest niższa niż iloczyn liczby miesięcy podlegania ubezpieczeniu i minimalnego wynagrodzenia obowiązującego na początku roku składkowego, stosuje się tę wyższą kwotę. Przy ustalaniu liczby miesięcy nie uwzględnia się miesięcy, w których ubezpieczony spełniał warunki zwolnienia z opłacania składki. Miesięczna podstawa dla przedsiębiorcy jest ustalana na podstawie dochodu z miesiąca poprzedzającego miesiąc opłacania składki. W pierwszym miesiącu bierze się pod uwagę przychody i koszty z tego miesiąca, a w kolejnych miesiącach przychody i koszty narastająco od początku roku, z odpowiednimi pomniejszeniami. Nie uwzględnia się przychodów, kosztów ani składek przypadających na miesiące objęte zwolnieniem. Dla niani podstawą jest przychód, przy czym składki finansowane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych z budżetu państwa nie mogą być liczone od kwoty wyższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę w danym roku.

Podstawa wymiaru składki

Podstawa wymiaru składki w przepisach

o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych2 przepisy