Przepis rozstrzyga, co się dzieje, gdy spadkobierca przyjmujący spadek z dobrodziejstwem inwentarza spłaci część długów i zabraknie na pozostałe. Skutek zależy od tego, czy o pozostałych długach wiedział albo mógł wiedzieć.

### Najważniejsze punkty

- **Dobra wiara** (§ 1): spadkobierca, który nie wiedział i przy dołożeniu należytej staranności nie mógł się dowiedzieć o innych długach, odpowiada za nie tylko do wysokości różnicy między wartością stanu czynnego spadku a wartością świadczeń już spełnionych. Wypłacone kwoty pomniejszają jego dalszą odpowiedzialność.
- **Zła wiara** (§ 2): spadkobierca, który wiedział albo przy należytej staranności mógł się dowiedzieć o innych długach, odpowiada za nie ponad wartość stanu czynnego spadku, a więc traci w tym zakresie ochronę płynącą z dobrodziejstwa inwentarza.
- **Sankcja ma granice**: odpowiada tylko do takiej wysokości, w jakiej byłby obowiązany zaspokoić te długi, gdyby spłacał należycie wszystkie długi spadkowe, czyli proporcjonalnie. Nie jest to odpowiedzialność nieograniczona za cały niezaspokojony dług.
- **Wyjątek podmiotowy**: paragrafu 2 nie stosuje się do spadkobiercy niemającego pełnej zdolności do czynności prawnych ani do takiego, co do którego istnieje podstawa do ubezwłasnowolnienia.

### W praktyce

Wybiórcze spłacanie wierzycieli jest ryzykowne. Spadkobierca, który najpierw zaspokaja dług wobec osoby bliskiej, choć wiedział o innych zobowiązaniach, może odpowiadać z własnego majątku w części, jaka przypadłaby pominiętym wierzycielom przy proporcjonalnej spłacie.

Podstawa ubezwłasnowolnienia

Podstawa ubezwłasnowolnienia w przepisach

Kodeks cywilny1 przepis

Kodeks rodzinny i opiekuńczy1 przepis