Podstawa realizacji zabezpieczenia

Podstawa realizacji zabezpieczenia to zdarzenie, które otwiera możliwość skorzystania z ustanowionego zabezpieczenia finansowego. Pojęcie to wskazuje więc nie samo istnienie zabezpieczenia, lecz przyczynę, dla której można rozpocząć jego realizację i zaspokoić się z przedmiotu zabezpieczenia. Definicja tego terminu znajduje się w ustawie „Niektóre zabezpieczenia finansowe.”.

W praktyce podstawą realizacji może być przede wszystkim naruszenie warunków umowy. Chodzi o sytuację, w której jedna ze stron nie wykonuje postanowień uzgodnionych w umowie albo wykonuje je w sposób niezgodny z jej treścią. Ustawa obejmuje również inne zdarzenie, a więc sytuację odmienną od naruszenia umowy, jeżeli wywołuje ona taki skutek, że uprawniony może sięgnąć do zabezpieczenia. Nie każde zdarzenie związane z umową lub zabezpieczeniem będzie zatem wystarczające. Musi ono prowadzić do powstania uprawnienia do zaspokojenia się z zabezpieczenia finansowego.

Pojęcie ma dwa podstawowe elementy:

• musi wystąpić naruszenie warunków umowy albo inne określone zdarzenie,
• wystąpienie tego zdarzenia musi uprawniać do realizacji zabezpieczenia, czyli do zaspokojenia z niego należności lub innego chronionego interesu.

Tak rozumiana podstawa pełni funkcję łącznika między zdarzeniem wskazującym na problem w wykonaniu zobowiązania a praktycznym wykorzystaniem zabezpieczenia. Pozwala ustalić, kiedy zabezpieczenie może zostać uruchomione, a kiedy samo jego ustanowienie nie daje jeszcze podstaw do zaspokojenia. Ma to znaczenie dla oceny, czy realizacja zabezpieczenia jest związana z przesłanką przewidzianą w umowie lub wynikającą z innego zdarzenia objętego ustawową definicją. W przepisach dotyczących zabezpieczeń finansowych termin ten wyznacza więc moment, od którego zabezpieczenie może spełnić swoją funkcję ochronną.