Podróż służbowa

Podróż służbowa to czasowe wykonywanie na polecenie pracodawcy zadania służbowego poza miejscowością, w której znajduje się jego siedziba, albo poza stałym miejscem pracy pracownika. Nie jest nią zwykłe przemieszczanie się do pracy ani stałe wykonywanie obowiązków w innym miejscu, jeżeli miejsce to zostało określone jako miejsce pracy.

Podróż służbowa ma charakter incydentalny i jest związana z konkretnym zadaniem, terminem lub celem wskazanym przez pracodawcę. Może mieć charakter krajowy albo zagraniczny. Jej rozpoczęcie, przebieg i zakończenie mogą być dokumentowane poleceniem wyjazdu, rozliczeniem kosztów oraz dokumentami potwierdzającymi przejazd, nocleg lub inne wydatki.

Z tytułu podróży służbowej pracownikowi przysługują należności przeznaczone na pokrycie związanych z nią kosztów. Obejmują one w szczególności zwrot wydatków na przejazd i nocleg, diety oraz inne uzasadnione i udokumentowane koszty, na zasadach określonych w przepisach prawa pracy albo w regulacjach obowiązujących u danego pracodawcy. W sektorze publicznym wysokość i sposób rozliczania tych należności wynikają z właściwych przepisów, natomiast u pracodawców prywatnych mogą być doprecyzowane w regulaminie, układzie zbiorowym lub umowie o pracę, z zachowaniem ustawowych standardów.

Pojęcie to występuje także poza stosunkiem pracy. Przepisy dotyczące postępowań sądowych mogą posługiwać się kosztami podróży służbowej jako punktem odniesienia przy zwrocie wydatków świadków. Podobne zasady stosuje się przy rozliczaniu przejazdów, noclegów i diet członków komisji, rad oraz innych organów wykonujących zadania publiczne. W przepisach dotyczących służb i wojska podróż służbowa może wiązać się z czasowym wykonywaniem czynności poza stałym miejscem służby, także poza granicami państwa, oraz z prawem do określonych świadczeń. Terminu tego nie należy utożsamiać z każdą zmianą miejsca wykonywania pracy, delegowaniem na stałe ani zmianą warunków zatrudnienia.