Podpis osobisty

Podpis osobisty to rodzaj podpisu elektronicznego powiązanego z osobą posługującą się dowodem osobistym z warstwą elektroniczną. Jest zaawansowanym podpisem elektronicznym w rozumieniu przepisów o usługach zaufania, składanym przy użyciu certyfikatu podpisu osobistego umieszczonego w dowodzie osobistym. Pozwala potwierdzić tożsamość podpisującego oraz powiązać go z podpisanym dokumentem.

Podpis osobisty należy odróżnić od kwalifikowanego podpisu elektronicznego i podpisu zaufanego. Każdy z tych podpisów ma odrębne zasady wydawania, używania i weryfikacji. Podpis osobisty nie wywołuje automatycznie skutku podpisu własnoręcznego we wszystkich sytuacjach. Równoważność z formą pisemną wynika z konkretnego przepisu albo z uzgodnienia stron, jeżeli przepisy na to pozwalają.

Znaczenie podpisu osobistego polega przede wszystkim na umożliwieniu składania oświadczeń i dokumentów w postaci elektronicznej bez posługiwania się podpisem kwalifikowanym. Może być wykorzystywany w systemach teleinformatycznych administracji publicznej oraz w sprawach sądowych, rejestrowych i gospodarczych, jeżeli przepisy przewidują taką możliwość. Wymóg opatrzenia dokumentu podpisem osobistym występuje między innymi przy składaniu niektórych dokumentów do Krajowego Rejestru Sądowego, podejmowaniu uchwał lub składaniu oświadczeń za pomocą wzorców udostępnianych w systemie teleinformatycznym, a także w wybranych czynnościach dotyczących spółek.

W postępowaniu administracyjnym i podatkowym podpis osobisty może służyć do podpisywania pism i elektronicznych odpisów dokumentów, gdy właściwe przepisy dopuszczają taką formę. Jego użycie nie zastępuje jednak innych wymaganych elementów dokumentu, takich jak treść oświadczenia, oznaczenie stron, załączniki czy wskazanie danych wymaganych przez daną procedurę. Weryfikacja podpisu pozwala ustalić, czy został złożony przy użyciu ważnego certyfikatu oraz czy dokument nie został zmieniony po podpisaniu.