Art. 153 ustawy o finansach publicznych stanowi istotny element systemu zarządzania finansami publicznymi w Polsce, umożliwiając elastyczne i efektywne zarządzanie środkami budżetowymi. Przepis ten określa warunki, na jakich Minister Finansów może udzielić zapewnienia finansowania lub dofinansowania z budżetu państwa na określone cele.

#### 1. Zakres zastosowania

Art. 153 ust. 1 wskazuje, że Minister Finansów może udzielić zapewnienia finansowania lub dofinansowania na wniosek dysponenta części budżetowej, pod warunkiem że środki na ten cel zostały ujęte w rezerwie celowej. Przepis ten obejmuje trzy główne kategorie wydatków:
- **Projekty finansowane z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1-5c i 6**: Obejmuje to m.in. środki pochodzące z funduszy Unii Europejskiej oraz innych źródeł zagranicznych.
- **Wydatki bieżące lub inwestycyjne**: Dotyczy to zarówno codziennych wydatków operacyjnych, jak i wydatków na inwestycje.
- **Programy wieloletnie**: Obejmuje to długoterminowe programy, które wymagają finansowania przez kilka lat.

#### 2. Procedura składania wniosków

Art. 153 ust. 2 daje Ministrowi Finansów uprawnienie do określenia, w drodze rozporządzenia, szczegółowego trybu składania wniosków, wzoru wniosku oraz niezbędnych dokumentów. Celem tego przepisu jest zapewnienie jednolitości i przejrzystości procesu składania wniosków oraz efektywnego wykorzystania środków budżetowych. Minister Finansów, określając te zasady, powinien mieć na względzie:
- **Właściwość podmiotów realizujących zadania**: Zapewnienie, że wnioski są składane przez odpowiednie podmioty.
- **Zakres przedmiotowy tych zadań**: Upewnienie się, że wnioski dotyczą właściwych zadań.
- **Efektywność wykorzystania środków budżetu państwa**: Zapewnienie, że środki są wykorzystywane w sposób efektywny i celowy.

#### 3. Znaczenie praktyczne

Przepis ten ma kluczowe znaczenie dla dysponentów części budżetowych, którzy mogą ubiegać się o dodatkowe środki na realizację swoich zadań. Umożliwia on elastyczne reagowanie na potrzeby finansowe w trakcie roku budżetowego oraz planowanie długoterminowych programów.

#### 4. Wnioski

Art. 153 ustawy o finansach publicznych jest istotnym narzędziem w zarządzaniu finansami publicznymi, umożliwiającym efektywne i celowe wykorzystanie środków budżetowych. Przepis ten zapewnia elastyczność w finansowaniu różnych projektów i programów, jednocześnie wprowadzając mechanizmy kontroli i nadzoru nad procesem składania wniosków i przyznawania środków. Minister Finansów, poprzez wydanie odpowiednich rozporządzeń, ma możliwość dostosowania procedur do bieżących potrzeb i zapewnienia transparentności w zarządzaniu środkami publicznymi.

o finansach publicznych

Art. 24 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym reguluje procedurę opiniowania i uzgadniania projektów planów ogólnych oraz miejscowych przez określone podmioty. Przepis ten odnosi się do podmiotów wymienionych w art. 13i ust. 3 pkt 5 oraz art. 17 pkt 6 ustawy, które mają obowiązek opiniowania i uzgadniania projektów planów w zakresie swojej właściwości rzeczowej lub miejscowej.

#### 1. Zakres obowiązku opiniowania i uzgadniania

Podmioty wskazane w art. 13i ust. 3 pkt 5 oraz art. 17 pkt 6 ustawy są zobowiązane do opiniowania i uzgadniania projektów planów ogólnych i miejscowych na swój koszt. Oznacza to, że koszty związane z tym procesem nie obciążają gminy, lecz podmioty, które są zobowiązane do wydania opinii lub uzgodnienia.

#### 2. Tryb uzgadniania

Uzgodnienia dokonywane są w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego (KPA). Art. 106 KPA reguluje procedurę współdziałania organów administracji publicznej w toku postępowania administracyjnego, co oznacza, że uzgodnienia te muszą być przeprowadzone zgodnie z zasadami określonymi w KPA.

#### 3. Specjalne uzgodnienia z Wodami Polskimi

Szczególną uwagę należy zwrócić na uzgodnienia z dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. W przypadku terenów położonych na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, uzgodnienia te dokonywane są w drodze decyzji, o której mowa w art. 166 ust. 5 ustawy Prawo wodne. Oznacza to, że procedura uzgadniania w tym przypadku jest bardziej sformalizowana i wymaga wydania decyzji administracyjnej.

#### 4. Wyłączenie uzasadnienia projektu z uzgodnień

Art. 24 wyraźnie wskazuje, że uzgodnieniu nie podlega uzasadnienie projektu planu ogólnego ani projektu planu miejscowego. Oznacza to, że podmioty opiniujące i uzgadniające nie mają obowiązku ani prawa do oceny uzasadnienia tych projektów, a jedynie ich treści merytorycznej.

#### 5. Uznanie projektu za uzgodniony

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta może uznać projekt planu ogólnego lub miejscowego za uzgodniony, jeżeli podmioty, o których mowa w art. 13i ust. 3 pkt 5 lit. b oraz art. 17 pkt 6 lit. b, nie określą warunków, na jakich uzgodnienie może nastąpić. Jest to mechanizm zabezpieczający przed opóźnieniami w procesie planowania przestrzennego, wynikającymi z braku reakcji ze strony podmiotów zobowiązanych do uzgodnień.

### Podsumowanie

Art. 24 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprowadza szczegółowe zasady dotyczące opiniowania i uzgadniania projektów planów ogólnych oraz miejscowych. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że proces ten będzie przeprowadzany w sposób uporządkowany i zgodny z przepisami prawa, z uwzględnieniem specyfiki różnych podmiotów zaangażowanych w ten proces. Szczególne znaczenie mają tu uzgodnienia dotyczące obszarów zagrożonych powodzią oraz mechanizmy zabezpieczające przed opóźnieniami w uzgadnianiu projektów planów.

Podmiot właściwości

Podmiot właściwości w przepisach

o finansach publicznych1 przepis

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym1 przepis