Podmiot tworzący

Podmiot tworzący to określenie używane w ustawie „Działalność lecznicza” dla wskazania podmiotu albo organu, który powołał do życia określony podmiot leczniczy. Nie chodzi więc o każdy podmiot związany z ochroną zdrowia, lecz o taki, który został utworzony w jednej z form wskazanych w przepisach.

Najważniejsze elementy tego pojęcia:

• musi istnieć podmiot leczniczy, a więc jednostka wykonująca działalność leczniczą w rozumieniu właściwych przepisów;
• podmiot ten musi działać jako samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej, jednostka budżetowa albo jednostka wojskowa;
• musi dać się wskazać podmiot lub organ, który utworzył tę jednostkę.

Definicja koncentruje się na fakcie utworzenia podmiotu leczniczego. Podmiot tworzący nie jest zatem nazwą samej placówki medycznej ani określeniem osoby kierującej jej bieżącą działalnością. Jest to wskazanie podmiotu lub organu stojącego za jej utworzeniem, przy czym decydująca jest forma organizacyjna podmiotu leczniczego. Jeżeli placówka działa w innej formie niż wymienione w definicji, samo jej utworzenie przez określony podmiot lub organ nie wystarcza do uznania go za „podmiot tworzący” w znaczeniu tego przepisu.

Pojęcie służy uporządkowaniu relacji między podmiotem leczniczym a podmiotem lub organem, który go utworzył. Pozwala ustalić, kogo należy identyfikować jako twórcę jednostki przy stosowaniu przepisów dotyczących jej funkcjonowania, organizacji oraz wykonywania określonych kompetencji. Ma to znaczenie praktyczne zwłaszcza wtedy, gdy przepisy odwołują się do podmiotu tworzącego bez ponownego opisywania, kto utworzył daną placówkę.

Termin ten pojawia się także w regulacjach dotyczących sektora finansów publicznych, służby wojskowej oraz konkursów na niektóre stanowiska kierownicze w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami. W każdym takim przypadku istotne jest ustalenie, jaki podmiot lub organ utworzył daną jednostkę i czy mieści się ona w jednej z form objętych ustawową definicją.