Podmiot rezydualny

Podmiot rezydualny to szczególna kategoria podmiotu objętego przymusową restrukturyzacją, wyróżniona w ustawie o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji. Pojęcie opisuje podmiot, wobec którego podjęto już określone działania prowadzące do zakończenia jego funkcjonowania w ramach restrukturyzacji.

Aby dany podmiot można było uznać za rezydualny, muszą być spełnione dwa elementy:

• podmiot musi znajdować się w restrukturyzacji,
• Bankowy Fundusz Gwarancyjny musi podjąć decyzję o jego likwidacji albo wystąpić z wnioskiem o ogłoszenie jego upadłości.

Są to alternatywne przesłanki. Oznacza to, że dla uzyskania tego statusu wystarczy jedna z tych czynności Funduszu, o ile dotyczy ona podmiotu pozostającego w restrukturyzacji. Nie chodzi więc o każdy podmiot zagrożony niewypłacalnością ani o każdy podmiot, wobec którego prowadzone są działania naprawcze. Znaczenie ma połączenie statusu restrukturyzacyjnego z formalnym działaniem Funduszu zmierzającym do likwidacji albo do wszczęcia postępowania upadłościowego.

Określenie „rezydualny” wskazuje na podmiot pozostający w szczególnej sytuacji po podjęciu rozstrzygnięcia co do jego dalszego losu. Ustawa posługuje się tym terminem, aby odróżnić taką jednostkę od innych podmiotów w restrukturyzacji i jednoznacznie wskazać, że podjęto wobec niej decyzję o likwidacji lub skierowano sprawę na drogę prowadzącą do ogłoszenia upadłości.

W praktyce status podmiotu rezydualnego ma znaczenie porządkujące i kwalifikacyjne. Pozwala ustalić, wobec jakiej grupy podmiotów stosuje się przepisy odnoszące się do likwidacji albo upadłości po działaniach restrukturyzacyjnych. Jest to zatem termin techniczny, który wiąże określony etap sytuacji podmiotu z konkretną czynnością Bankowego Funduszu Gwarancyjnego. Definicja nie przesądza sama przez się o wyniku likwidacji ani o ogłoszeniu upadłości, lecz wskazuje przesłanki uznania podmiotu za rezydualny.