Podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy

„Podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy” to określenie używane w ustawie o biokomponentach i biopaliwach ciekłych wobec podmiotu, którego działalność powoduje wprowadzenie paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych do obrotu albo ich wykorzystanie na terytorium Polski. O tym statusie decyduje rzeczywista działalność, a nie nazwa podmiotu, jego forma organizacyjna czy miejsce siedziby.

Podmiotem takim może być zarówno podmiot krajowy, jak i mający siedzibę lub miejsce zamieszkania poza Polską. Musi on, samodzielnie albo za pośrednictwem innego podmiotu, wytwarzać, importować lub nabywać wewnątrzwspólnotowo paliwa ciekłe albo biopaliwa ciekłe. Następnie powinien spełnić co najmniej jeden z dwóch warunków:

• rozporządzać tymi paliwami na terytorium Polski przez czynność prawną lub faktyczną, która prowadzi do trwałego wyzbycia się paliw, na przykład ich przekazania lub sprzedaży,
• zużywać je na własne potrzeby na terytorium Polski.

Istotne jest więc nie tylko samo wytworzenie, import lub nabycie paliw, lecz także ich dalsze przeznaczenie. Rozporządzanie obejmuje różne działania prowadzące do trwałej utraty paliwa przez dany podmiot, natomiast zużycie na potrzeby własne odnosi się do wykorzystania paliw przez niego samego. Definicja nie ogranicza się do podmiotów bezpośrednio wykonujących wszystkie czynności, ponieważ uwzględnia również działanie za pośrednictwem innego podmiotu.

Z zakresu tego pojęcia wyłączono przywóz paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych przeznaczonych do użycia podczas transportu, jeżeli są one przewożone w standardowych zbiornikach, o których mowa w przepisach o podatku akcyzowym. Nie każdy taki przywóz prowadzi zatem do uznania danego podmiotu za realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy.

Definicja służy ustaleniu, które podmioty są objęte mechanizmem realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego i związanymi z nim wymaganiami dotyczącymi udziału biokomponentów w rynku paliw. W praktyce pozwala określić krąg podmiotów podlegających tym regulacjom, także wtedy, gdy działają transgranicznie, korzystają z pośredników albo zużywają paliwa na własne potrzeby.