Podmiot leczniczy niebędący przedsiębiorcą

„Podmiot leczniczy niebędący przedsiębiorcą” to ustawowo wyodrębniona kategoria podmiotów wykonujących działalność leczniczą. Jej znaczenie wynika przede wszystkim z odesłania do art. 4 ust. 1 pkt 2, 3 i 7 ustawy „Działalność lecznicza”. Oznacza to, że o zaliczeniu danego podmiotu do tej kategorii decydują dwa elementy: musi on być podmiotem leczniczym, a zarazem musi należeć do jednej z grup wskazanych w tych przepisach.

Nie jest to więc określenie opisujące każdy podmiot związany z ochroną zdrowia ani każdy podmiot leczniczy. Ustawa posługuje się nim dla oznaczenia ściśle określonego kręgu podmiotów, wyznaczonego przez przepisy odsyłające. Sama nazwa wskazuje również na odrębność tej kategorii od podmiotów leczniczych działających jako przedsiębiorcy, jednak pełne ustalenie, kto należy do opisywanej grupy, wymaga uwzględnienia treści art. 4 ust. 1 pkt 2, 3 i 7.

Pojęcie służy uporządkowaniu terminologii ustawy i pozwala kierować określone regulacje do właściwej grupy podmiotów. Ma znaczenie przy odczytywaniu przepisów, które posługują się tym wyrażeniem, ponieważ wskazuje, że ich zakres nie obejmuje automatycznie wszystkich podmiotów leczniczych. W praktyce kwalifikacja podmiotu do tej kategorii wpływa na sposób interpretowania przepisów ustawy odnoszących się właśnie do podmiotów leczniczych niebędących przedsiębiorcami. Punktem wyjścia jest zawsze sprawdzenie, czy podmiot mieści się w jednej z trzech grup wymienionych w przepisie odsyłającym.