Podmiot komercjalizujący

„Podmiot komercjalizujący” to określenie używane w ustawie „o podatku dochodowym od osób fizycznych” wobec twórcy, który spełnia określone warunki związane z komercjalizacją własności intelektualnej. Nie chodzi więc o każdą osobę mającą związek z takim dobrem, lecz o twórcę posiadającego wymagane uprawnienia i przekazującego określony przedmiot do spółki kapitałowej.

Z definicji wynikają dwa podstawowe elementy:

• podmiotem musi być twórca uprawniony do praw lub wartości wskazanych w pkt 34 lit. a-c, a także uprawniony do zawarcia umowy licencyjnej, o której mowa w pkt 34 lit. d;
• twórca musi wnosić do spółki kapitałowej komercjalizowaną własność intelektualną.

Pierwszy warunek odnosi się do statusu twórcy oraz zakresu przysługujących mu uprawnień. Znaczenie ma nie tylko samo stworzenie danego rozwiązania, lecz także posiadanie praw lub wartości wymienionych w przepisie, ewentualnie możliwości zawarcia wskazanej umowy licencyjnej. Drugi warunek wiąże tę sytuację z konkretnym działaniem gospodarczym, czyli wniesieniem własności intelektualnej do spółki kapitałowej w celu jej komercjalizacji.

Pojęcie służy ustaleniu, kto może być uznany za podmiot komercjalizujący na potrzeby przepisów podatkowych dotyczących własności intelektualnej. W praktyce pozwala odróżnić twórcę, który jedynie dysponuje określonym prawem, od twórcy wykorzystującego je w relacji ze spółką kapitałową. Ma to znaczenie dla prawidłowego zakwalifikowania jego sytuacji w ramach regulacji ustawy, zwłaszcza przy ocenie skutków wniesienia komercjalizowanej własności intelektualnej. Sama definicja nie obejmuje natomiast podmiotów, które nie są twórcami albo nie wnoszą takiej własności do spółki kapitałowej.